 |
Agenda
Archief
Categorieën
Disclaimer:
Niets van deze weblog mag worden verveelvoudigd en/of openbaar gemaakt worden door middel van druk, fotokopie, microfilm of op welke andere wijze dan ook, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van 'Schuldige'.
© Copyright 2004-2012.
|
|
 | | Reacties |  |  |  | |
 | | Ik ging een jaar naar 'the USA', daar leerde ik met heel weinig geld rondkomen (75 dollar per week). En sindsdien weet ik precies wat er in mijn knip zit en wat het te besteden budget is. Maar ja ik ben dan ook geen tiener meer (ik ben van 1968). |  |  |  | |
 | | Ik heb van mijn ouders niet echt het goede voorbeeld gekregen. Mijn vader is/was een financiele ramp, we hadden best veel schulden en vader had een gat in zijn hand. Soms was het zo erg dat we eten bij oma&opa moesten halen. Gelukkig is het nooit zo ver gekomen dat er een deurwaarder of schuldhulpverlening aan te pas kwam ofzo, gelukkig had mijn vader een fors inkomen. |  |  |  | |
 | | Wij kregen ons zakgeld vroeger altijd in een even aantal muntstukken. De helft moest in onze spaarpot, de andere helft mochten we uitgeven. Toen ik kleedgeld kreeg (12 jr oud), heb ik hetzelfde principe toegepast: de helft naar mijn spaarrekening, de andere helft op mijn betaalrekening.
Mijn financiële opvoeding bestond vooral uit de bovenstaande zakgeldregel en de woorden "als je het niet kunt betalen, moet je het niet kopen." Prima combinatie, als je het mij vraagt :) ik heb nooit geldproblemen gehad. |  |  |  | |
 | | Hallo Schuldige,
Wat het volgen van jouw log indirect voor gevolgen kan hebben zie je vandaag bij Min,
Groetjes Min |  |  |  | |
 | | Mijn moeder leerde me toen ik een jaar of tien was om een kasboekje bij te houden van mijn zakgeld. Vond ik toen leuk, maar toen ik puber werd kwam daar natuurlijk de klad in.
Als student werd ik altijd misselijk als ik die ingewikkelde brieven van de studiefinanciering weer op de mat zag liggen. Ik begreep er nooit wat van. Ik heb me toen in ieder geval met hand en tand verzet tegen de lening die ze me tijdens mijn hele studie probeerden aan te smeren. Altijd geweigerd, maar vijf jaar na het einde van mijn beurs mocht ik toch terugbetalen. Was ik er dus toch ingestonken, ondanks mijn uitdrukkelijke en herhaaldelijke weigering om iets te lenen.
Ik was blijkbaar financieel niet genoeg bij de pinken, maar ik vraag me ernstig af of het eigenlijk wel aan mij lag of aan de list en het bedrog van die enge club die de stufi regelt. |  |  |  | |
 | | Ik kreeg ook altijd zakgeld en daar moest ik alles van kopen wat ik wilde hebben. Was het op, dan had ik pech. Toen ging het goed...Later ging het fout, en nu? Nu hebben we ons lesje wel geleerd toch ;) |  |  |  |
|
|