Natuurlijk heb ik mijn 'nieuwe', hemelse Panama Jacks nog, want die schoenen zijn bijkans onverwoestbaar. Ze zijn de absolute leiders van het rek onder mijn kapstok. Eind vorig jaar werden twee schoenen van het merk Sanders de nieuwste leden van de parenclub. Volgens de doos zijn ze door een paar noeste schoennaaiers in elkaar gefabriekt in Engeland. Je ziet het er niet aan af en ik moet de eerste levende ziel die het merk kent nog tegenkomen, maar 'handgemaakt' is nu eenmaal een aardige illusie.

Aan de ouderdom lag het dus niet. Ik loop zelden iemand onder de voet en loop meestal niet naast mijn schoenen. De autocue voor het tv-nieuws heb ik nog maar één keer met een pedaal bediend. Leven op grote voet doen we niet echt, en hoewel ik graag voet bij stuk hou zijn er zo nog wel tientallen paar flauwe gezegdes op te rakelen. En dat de winkel van aanschaf SOOL heet beschouw ik als toeval. Feit blijft dat ik ineens een halve duiker op het droge was: de zool liet los. Halve zool dus, inderdaad. Woeha.

Eén voordeel. Ik weet nu zeker dat ze handgemaakt zijn. Door de schoenmaker, voor €28,50.