Als nieuwslezer zit je niet te wachten op versprekingen. In de paar minuten die je hebt probeer je rustig, duidelijk, foutloos en met alle klemtonen op de juiste plaats naar het afsluitende weerbericht toe te werken. Een foutje is snel gemaakt en onherstelbaar wegens live uitgezonden, dus concentratie is vereist. Meestal verloopt zo'n bulletin vlekkenloos, zelfs als er woorden in staan die je niet vaak tegenkomt.

Persoonlijk hou ik wel van een uitdaging, dus iemand als oud-president Megawati Soekarnoputri van Indonesië is meer dan welkom. Bij ons is echter vooral de sportredactie een kei in het aanleveren van hindernissen. Daar stoppen ze met liefde badmintonner Tsueng Seng Lee uit Maleisië in het bulletin en wrijven ze zich gniffelend in de handen als Dnjepropetrovsk uit Oekraïne de volgende tegenstander van FC Utrecht blijkt te zijn.

Met op tijd achter de microfoon kruipen, oefenen en een toontje van 'ik weet dondersgoed waar dit over gaat, u niet dan?' kom je doorgaans een heel eind. Veel gevaarlijker zijn de gevalletjes 'klepel'. Zo hebben we Louis Armstrong wel eens een Tour-etappe laten winnen en was Prins Bernhard ooit betrokken bij de Lockerbie-affaire. Nog zo'n fraaie: het werd 0-0, de stand was bij rust al bereikt. Tja, redacteuren met humor heb je ook.

Soms komt er iets heel anders uit je mond dan er op papier staat, simpelweg omdat als je leest je ogen een stukje verder zijn dan je mond. Zo kon het bijvoorbeeld gebeuren dat ik de woorden onderzoek bracht zag staan, maar onderbroek zei. Dan is het zaak om je lachen in te houden en stoïcijns door te gaan. De meest recente uit die categorie kwam weer van de sportredactie, die het nodig vond om kustplaatsje te gebruiken.

Daar hebben meer collega's problemen mee, blijkt.