Deze foto staat deze week in Elsevier. Vroeger kreeg ik via deze blik een schone luier; tegenwoordig heet-ie in gedachten verzonken. De foto is na sluitingstijd gemaakt in een sigarenzaak, die daarvoor heel even was omgetoverd tot studio. Een hoed, een dorre rots en mijn paard waren nergens te bekennen, dus hoewel ongeschoren werd het geen  Marlboro Man. Maar Camel Boy was ook best ruig: tijdens de sessie moest hij er vier achter elkaar opsteken.

Dat was niet stoer, maar goor en het hielp enorm. Net als de jaarlijkse besparing van ruim 1.500 euro die stoppen zou opleveren. Minder gezeik bij de tandarts. Niet meer stinken naar je huis en andersom. Beter proeven, beter ruiken, minder snurken, leuker zoenen, meer lucht, kortom: frisheid en fruitigheid! Daar heeft Schuldige zich de afgelopen jaren een paar keer eerder op verheugd, maar dat handjevol stoppogingen liep op niets uit... de sigaret was de beloning voor het aflossen.

Tijdens het maken van de foto dacht ik aan de vrouw die ooit schone luiers bij me omdeed. Ze ging het niet leuk vinden om haar zoon rokend in een bekend weekblad te zien, dat wist ik. Het aflossen is voorbij, dus waarom het roken nog niet? Zoals ik met mijn boek een streep zette onder mijn schuld, zo zet ik met deze foto een streep onder mijn gerook. De eerste werd acht jaar geleden opgestoken, de laatste een week geleden.