Na acht maanden is het dan eindelijk geregeld: onze en/of-rekening van de Postbank is nu van mij alleen. Het was er gewoon niet eerder van gekomen, terwijl zo'n scheiding eigenlijk reuze simpel is. Formuliertje invullen op het postkantoor, twee handtekeningetjes eronder en klaar was kees. Geen blijde gebeurtenis, wel een noodzakelijke.

Postbank 1: Alleen voor maandtermijnen krediet
Postbank 2: Alleen voor vaste woonlasten
ABN Amro 1: Voor salaris en resterende vaste lasten
ABN Amro 2: Spaarrekening (ja, leeg, nóg wel!)

Vier rekeningen voor in mijn eentje is wat aan de ruige kant, vind ik zelf. Dat is vanzelf zo gegroeid, in de tijd dat ik nog een foute spendeer-meneer was en de economie verwende. Ik probeerde ermee te voorkomen dat mijn salaris onmiddellijk na binnenkomst volledig zou worden weggesnatst door allerlei automatische incasso's. Op deze manier hield ik de controle en kon ik zelf blijven bepalen wat er met mijn verdiensten gebeurde. Ach, vroeger...

Je moet sowieso geen rekeningen laten liggen, dus als mijn schuld is afgelost gaat er subiet eentje uit. Nou, en/of.