Met dank aan een hele aardige tante schoof ik gisteren aan in een tapasrestaurant in de stad. Een zaak waar ik een keer of zes eerder was geweest en waar ik elke keer enorm genoten had. We begonnen net als altijd met het verrukkelijke pan con tapenade y aïoli, brood met tapenade en knoflookboter.

Het was al een tijd geleden dat ik uit eten was geweest, want in mijn situatie kun je dat nu eenmaal beter niet meer doen.

Al snel werd duidelijk dat de twee camareros, waarvan er eentje wel iets weghad van Jan-Jaap van der Wal van Dit Was Het Nieuws, de drukte niet aankonden. Het duurde een eeuwigheid voor we onze bestelling konden doorgeven. Het duurde nog langer voor onze mahon, cangrejo, champinoñes rellenos, gambas al ajillo en calamares op tafel kwamen. Sommige tapas waren lauw.

De bediening vergat het derde stokbrood, onze rekening en het wisselgeld. We vonden het raar: het was de eerste keer dat we dit restaurant geen voldoende konden geven. Maar de bon maakte toch wat goed: gelukkig waren ze ook een stokbrood en twee colaatjes vergeten aan te slaan. Scheelt toch weer 6,15 euro.

Felicite al cocinero de mi parte? (Mijn complimenten aan de chef?) Deze keer niet.