De telefoon gaat en aan de andere kant van de lijn meldt zich een ietwat asociaal klinkend meisje van KPN. Ze begint een verhaal af te steken en eigenlijk komt het erop neer dat KPN zich afvraagt hoe ik het in hemelsnaam in mijn botte kop haal om te bellen via Tele2. Ik zie haar voor me: met een vinger draait ze slierten geblondeerd haar met uitgroei, haar roze gympies liggen op haar callcenter-bureaublad en natuurlijk heeft ze kauwgum in.

Waarom ik bel met Tele2? Zou het misschien een heel klein beetje te maken kunnen hebben met geld? Het lijkt me sterk dat ik KPN verbaas met mijn antwoord. Het meisje dreutelt verder over voordeelnummers en goedkoop internetten. Als ze uitgepraat is stel ik haar teleur. Schuldige is vandaag niet te vermurwen en gaat op geen enkele aanbieding in.

Ergens vind ik dat wel jammer, want ik hou van merken. Albert Heijn voor de boodschappen, Volkswagen om in te rijden, Shell voor de benzine, Vodafone voor mijn mobiele telefoon. Van sommige merken stap ik soms af, puur vanwege het geld. KPN is zo'n merk. Ze trekken me zelfs niet meer over de streep als ze normaal personeel aannemen.