Deze weblog bestaat nu ruim een week en de bezoekersaantallen lopen op, net als de hoeveelheid reacties. Sommige bezoekers verbazen zich erover dat Schuldige op vakantie gaat, een telefoon met een abonnement heeft en rondrijdt in een auto. Laat ik het zo zeggen: ik zit niet in de problemen.

Er staan geen incassobureaus bij me op de stoep en ik heb een salaris waarover ik tevreden ben. Mijn vaste lasten worden netjes en altijd op tijd betaald. Na 12 jaar is de tijd alleen wel heel erg rijp om eindelijk eens serieus iets aan die schuld te doen. Deze weblog is daarvoor een stok achter de deur en mensen die het hele proces willen volgen zijn welkom.

Ik kan inderdaad mijn telefoon wegdoen, niet met vakantie gaan, mijn auto verkopen, voortaan naar de Lidl fietsen en mijn vrije tijd spenderen aan wandelen. Bij elkaar zou dat een hoop geld besparen en mijn schuld zou eerder zijn afgelost. Helemaal waar. Ik ben even heel eerlijk als ik zeg dat ik dan wel minder plezier zou hebben in het leven en dat is het me gewoon niet waard.

Blijkbaar hebben sommige lezers de indruk dat ik veel geld uitgeef. Maar wat als ik je vertel dat ik rondloop op schoenen die ik in 1999 heb gekocht, ook al zit er een gaatje in? Kleding koop ik zelden voor mezelf. Schuldige gaat niet uit. Puur vanwege het geld ben ik met roken gestopt. Mijn 13e maand van ongeveer 1.000 euro gaat in zijn geheel naar de aflossing. Kortom: Schuldige vindt sommige dingen belangrijk en sommige niet. Hij kiest er bewust voor om er wat langer over te doen, want het kán inderdaad nog sneller. Ik probeer gewoon een balans te vinden tussen leven en aflossen.