Zo af en toe moet je iets cultureels doen, dat is goed voor je. Dat heb ik tenminste geleerd. Schuldige bracht vandaag een bezoek aan het Museum van de Nationale Bank van België in Brussel. Daar is niet alleen allerlei oud geld te zien, maar er is ook een gedeelte gewijd aan de euro.

Geld is in meerdere opzichten een hobby van mij, ook al heb ik er geen bergen van. De gids kwam met een opmerkelijke serie onthullingen. Zo weet ik nu dat een eurobiljet van zichzelf nooit wit is en dat je ook aan de biljetten kunt zien uit welk land ze komen. Bovendien weet ik nu dat een Belg de gemeenschappelijke zijde van de euromunten heeft ontworpen en dat er biljetten bestaan met twee verschillende serienummers. Bewaar die als je ze ziet!

In de vitrines lag genoeg geld om mijn schulden heel wat kleiner te maken, maar ik heb me weten te beheersen. Alles ligt er nog.