Alsjeblieft notaris, sla mij op Koninginnedag over. Ga je de trekking doen, mijd GX 005813 dan als de neten. Het liefst heb ik dat je alle loten met het eindcijfer drie sowieso lekker laat zitten, maar dat is misschien net iets teveel gevraagd. Hoe dan ook, maak iemand anders maar blij of miljonair. Mij lijkt het een ramp om overmorgen iets te winnen, ik wil het niet. Niet, dus!

Mijn verzoek heeft niks te maken met gunnen of andere aardigheidjes. De oorzaak is meer dat er vorige week niet genoeg geld op mijn rekening stond, waardoor mijn automatisch toegestuurde lootje nu ongeldig is verklaard.

Heb ik nu net achttien euro verdiend door in anderhalf uur vijf biertjes weg te tikken? En heeft het produktenonderzoekbedrijf negen taxi's laten komen om alle dertig testers veilig naar huis te krijgen? Ik kan nog prima tellen dus twijfelen is niet nodig. Jongens, zullen we het als er weer eens drop of een kant-en-klaarmaaltijd op het programma staat eens net zo gezellig maken?

Zo, en nu eerst een wc'tje.

Een paar dagen geleden was ik nog in blijde verwachting van mijn 255 zorgeuro's uit 2006 en hoefde ik me slechts af te vragen wanneer ik kon gaan zitten rentenieren met mijn volle no claim-mep. Inmiddels zijn we wijzer. Je kunt je voorstellen dat de bijschrijving van nog geen twee tientjes hier voor enkele opgetrokken wenkbrauwen heeft gezorgd (en dat staat toch een stuk vriendelijker dan een alinea met gevloek en getier).

Diepgravend onderzoek in nota's en declaraties leert dat bijna het hele bedrag een jaar geleden letterlijk onder mijn neus voorbij is gegaan via het ziekenhuis. Ook de polisvoorwaarden laten er geen misverstand over bestaan: deze frats blijkt zich thuis te voelen in het basispakket. Gevalletje sjammer! Heb jij wel veel centen teruggezien en wat ga je ermee doen?

Als het om uiterlijk gaat is de helft van de Nederlanders niet blij met zichzelf, stond vandaag in de krant. Als dat waar is, dan is het terecht. Tot op zekere hoogte kan iedereen wel mooi wezen, vind ik. Mijn stelregel is haast een definitie van het begrip 'mooi uiterlijk': het hoeft niks te zíjn, als het maar wat líjkt. Maar sommige mensen lijken er haast voor te kiezen om lelijk te zijn, of ze hebben gewoon geen spiegel. De allerlelijksten, zij die geen persoonlijke verzorging of garderobe kennen, doen me heel stiekem afvragen waarom er geen commissie bestaat die bepaalt of mensen zich mogen voortplanten. Laten we hopen dat die nooit wordt ingevoerd, en wie bepaalt eigenlijk wat lelijk is? Ik alleen voor mezelf, net als jij.

In hetzelfde artikel staat dat er in Groningen een cursus is voor mensen die zichzelf lelijk vinden. Een psycholoog in opleiding gaat met de lelijkerds aan de slag en probeert ervoor te zorgen dat ze zich lekkerder in hun vel gaan voelen. "Mensen moeten zich niks aantrekken van glamourfoto's in de media, zelfwaardering is pas echt belangrijk", zegt ze in de krant. Zou ik ertussen passen, vanwege mijn te dikke buik en terugwijkende haargrens bijvoorbeeld? Nee, want ik heb geen complex en ik ben niet heel onzeker, geloof ik. Aan het eerste is heel makkelijk iets te doen en het tweede is gewoon een kwestie van accepteren. Toch voel ik me nu lelijk, in elk geval veel minder mooi dan vanmorgen. Toen wist ik namelijk nog niet dat ik rondloop met twéé gaatjes, een kies met barstjes en ontstoken tandvlees.

Hoewel... als ik nu gewoon mijn klep hou is het geen uiterlijk meer.

De onbekende lezeres mailde dat ze naar mijn presentatie kwam, maar toen het zover was kon ze niet. Ik zei dat het niet gaf en ze ontving een mail waarin ik haar beleefd totziensde. Toen vroeg ze zich af waarom ik 'tot ziens' gebruikte, kwam ik mijn boek dan naar haar toebrengen soms? En ik zei dat dat wel prima was, ja hoor, waarom ook eigenlijk niet?

Het begin was fabelachtig, want de attente mevrouw had voor Schuldige twee krasloten bij zich. We namen er allebei één voor onze rekening en beiden waren raak: in totaal zes euro. En ook de gebeurtenissen die niet met geld te maken hadden rolden er erg positief uit. Zij verzorgde de notulen. Er was eigenlijk maar één minpunt: ik was haar boek ver-ge-ten.

Wat jammer zeg, nu zullen we nog een keer moeten afspreken.

Voordat je je tanden gaat zetten in een ton, moet je wel eerst zorgen dat je gebit in topconditie is, niet? Met een vers jaar voor de kiezen en de verzekering weer blanco was het de hoogste tijd om een nieuwe check-up in te roosteren. De score was heerlijk vertrouwd: één reparatie. Achter me klonk gerommel, een laatje ging open en weer dicht. 'Zal ik jou eens matsen?' klonk het ineens.

Nou! Mats mij eens! Ik liet een witte plafondplaat voor wat-ie was en zocht hoopvol naar de blik van de man met het mondkapje. 'Dit is zeker mijn tiende vulling en nu krijg ik korting?' Dat was weer eens te optimistisch. Nee. Er was een witte vulling voor me weggelegd. Geen grijs en onderwets geval, maar een heerlijk onopvallend modern wít stukje kunstkauwgerei. Matsen? Toe maar dan, maak me gek.

Maar toen kwam het pas. Voor het eerst in mijn hele leven sloeg ik een verdoving af. Het is nu 2007, Schuldige is een kloeke gozer, kom maar op met die boor, ik bijt wel even door, hou me groot, ben geen watje! En oja, ik wil een ton en dan komt die verdoving tenminste niet op de rekening. (Ja, de verzekering dekt alles dus dat laatste is een klets-argument, maar besparen is nu eenmaal een toffe hobby).

Ik vraag me nu alleen af of ik erbij zal zetten dat hij alleen maar een gevoelloos stukje van een oude vulling heeft weggeboord, of dat ik het hier gewoon bij zal laten.

SPAROMETER PLUS: €106,-
prijs €8,50 (Staatsloterij) en een storting van €97,50 (muntgeld) 

Doe mij eens een lol. De tandarts zei het echt tegen me. Doe mij een lol en zoek eens uit hoe je precies verzekerd bent. Zijn wens in vervulling laten gaan was een eitje. Schuldige heeft bovenop zijn basispakket een aanvullende verzekering én een aanvullende tandverzekering. Dit jaar mag ik pijnloos 500 euro aan rekeningen doorsturen en voorbij dat bedrag wordt het een ander verhaal. Zo, alstublieft.

Ik was in de praktijk vanwege een afgebroken stukje kies, maar eenmaal horizontaal bleek dat hij liever even aan de slag wilde met een kersvers gaatje. Dat was vulling nummer twee van dit jaar. Tel daar een in mei getrokken verstandskies, een röntgenfoto en twee mondhygiënistes bij op en je nadert de gevarenzone. Thuis deed ik mezelf ook nog een lol en gaf de rekenmachine de tussenstand prijs: al €520.

Ja, héél lollig allemaal.

Alles wat hier gebeurt en drie weken vakantie, de bloemen op tafel, de kaartjes, de plotselinge reeks buiten-de-deur-eetafspraakjes met meelevende, toffe vrienden en betrokken, lieve vriendinnen... Allemaal heerlijk, maar ook gevaarlijk. Dat november de krapste maand sinds tijden zou worden dreigde even naar de achtergrond te verdwijnen.

Maar het is de hoogste tijd om van mijn wolkje af te komen en tegenvallers recht in de ogen te kijken. Eén daarvan is nog altijd de dure operatie van Kat, die net pas -na precies twee weken- van zijn kraag verlost is. Fans van Poes en Kat kunnen gerust zijn: het herstel duurde weliswaar langer dan verwacht, maar Kat is inmiddels zo goed als de oude. Eén van zijn poten is nu wel kletsnat vanwege een gigantische inhaal-waspartij, maar dat droogt wel weer op.

Al met al was dat een duur geintje en daar komt er nu nog eentje bij. Roet in mijn eten, maar ook een stukje gebit. Eén van mijn kiezen vond het nodig om problemen te hebben met sla en is een vierkante millimeter kleiner geworden. De tandarts is al geboekt en zijn rekening kan heus wel wachten tot na mijn salaris, maar hier word ik weer niet vrolijk van. Geen crouton of een pijnboompitje, maar een debiel blaadje slá! En verdorie nog groen ook.

Kat bedankt jullie bij deze hartelijk voor de blijken van medeleven en de talloze kaartjes op het prikbord boven zijn dekentje. Het othaematoompje (bloedoor) heeft vanmiddag met succes plaatsgemaakt voor een keurige serie hechtingen en een lampenkapje. Meneer zwalkt soms wat onwennig rond en de rest van de tijd lijkt het alsof er een dood beest onder de kast ligt. Over vijf dagen hoeft Kat niet meer voor gloeilamp spaarlamp te spelen, dan mag zijn kraag eraf. Die bewaar ik trouwens, want dat ding kostte €5,40.

De rekening was al met al niet mals. Op de kwitantie prijken verder -naast de operatie zelf- de jaarlijkse inentingen, wondzalf en een paar schimmige, maar ongetwijfeld noodzakelijke injecties. Ik kan je melden dat het bijzonder lullig voelt om zwart op wit en in vijf cijfers te moeten aanschouwen wat een paar groepjes oormijten kunnen aanrichten. Een paar, want niet alleen Kat sjouwde met hen rond: ook Poes bleek een constante mijtentaxi. En dus werd er op de rekening ook nog een dubbele dosis anti-oormijten-spul bijgeschreven. De totale schade: liefst €261,60.

Kat is dus bepaald niet de enige die eventjes iets heeft dat pijn doet. Ook Schuldige moet eigenlijk even bijkomen en aansterken, al ging ik wel uit van een dergelijk bedrag. Ik mag komen betalen als mijn salaris er is en dat zal dinsdag zijn. November wordt bijzonder krap, maar niet onmogelijk. Over een maandje wil ik graag nog een geslaagde operatie kunnen meedelen.

De laatste vuurproef. Schuldige ziet meer op tegen de operatie van zijn huisdier dan Kat zelf. Google vermeldt griezelige bloemkooloren en vervelende trechters om het krabben tegen te gaan. Wat het allemaal gaat kosten en veroorzaken mag Leen weten, maar mijn zweverige kleine teen houdt het erop dat dit geen toeval is. Die vindt het volkomen logisch dat ik vlak voor het bereiken van mijn eigen hoerapunt nog even stevig gepakt wordt.

Kat maakt het ondertussen goed. Steeds als ik hem wil vertellen dat hij vrijdag onder het mes moet valt hij me in de rede met de mededeling dat hij honger heeft, dus dat lijkt me een goed teken. Zijn zware bloedoortje zit hem uiteraard nog wel in de weg, dus af en toe wordt er geschud en opvallend voorzichtig gekrabd.

De rest van mij vraagt zich af waarom dit net nú moet gebeuren en niet over een paar maanden. Dan was er ongetwijfeld een buffer geweest waaruit ik tegenvallers uit deze categorie misschien niet lachend, maar wel makkelijk had opgevangen. Een stellig plan van aanpak is echter beter dan een zinloze vraag. Dus het maakt me niet uit hoe krap november nog wordt: voor de laatste, ultieme test moet en zal ik slagen.