Vanavond live op Veronica: rapper Lange Frans die 'kamervragen' stelt.

De uitzending gaat over de vraag of iemand zonder inkomen een lening zou moeten kunnen krijgen. Ja, vindt de ene kant van de tafel. Nee, vinden Schuldige en zijn besparingsmama Marieke Henselmans.

Lange Frans stelt Kamervragen
Veronica
maandag 28 april, 22.30 uur

Wel verdomme! Ja hoor. Ik had het kunnen weten! Fucking klere-Overvecht, echt! Gisteravond plantte ik mijn fiets bij een flat in de Utrechtse wijk, en nu schittert-ie door afwezigheid. Oké, ik had hem nergens aan vastgemaakt, maar hij stond wel op slot. Waarom blijven die kutkoters en junken-juiners niet gewoon met hun vuile fikken van andermans spullen af?! Waar haal ik nu weer zo'n lekker, fijn, mooi, degelijk rijwiel vandaan?

Boosheid, gedachtes en woede stapelden zich in no-time op, maar eenmaal binnen bleek het voor niks. Mijn bicyclette was zomaar en ongevraagd gestald in een schuurtje, opgeborgen door mijn attente makker Menasor. Die in de flat woont waar ik 'm voor had gezet, en hem had zien staan. Zo wil ik wel vaker in de wielen gereden worden.

Een vriendin en haar man zijn voor Ajax. Kan gebeuren, die club heeft ook supporters nodig. Verder zijn het wel goeie, sociale, betrokken, warme mensen. Ik ben niet voor Ajax, maar voor PSV (die club die steeds maar kampioen wordt en de beste is). Als klein jochie mocht ik ooit de legendarische, fantastische sterkeeper Hans van Breukelen een klef handje geven, en vervolgens bleef de liefde.

Na een weinig gracieus, maar strak seizoen eindigde PSV afgelopen zondag dan toch maar mooi bovenaan. Mij daags na deze glimmende festiviteit koffie serveren in een Ajax-mok getuigt dan ook van lef. Ook van vriendschap trouwens, want we zijn ook weer niet zo rivaliserend dat ik dan weiger om 'm leeg te drinken.

Met de mok in mijn vuistje moest ik er ook even in lachen. Het blijft een gekke combinatie, Ajax en een beker.

Veel jongeren zijn nog steeds prutsers als het gaat over omgaan met geld. Ze kunnen hun financiële verantwoordelijkheid vaak helemaal niet aan: er wordt geleend zonder het te weten, ze hebben moeite met rondkomen, sparen niet genoeg en hebben vaak geen aansprakelijkheidsverzekering. Het Nibud is bezorgd. Het budgetinstituut pleit voor een betere financiële opvoeding, zowel thuis als op school.

Even wat onderzoekscijfertjes wegprakken:
- een derde van de 21-plussers leent wel eens, vooral bij een bank;
- van die bankleners heeft 30 procent geen benul van rente en looptijd;
- van de mbo'ers heeft 77 procent een spaarrekening;
- bij de werkloze jongeren is dat maar 55 procent;
- maar het gemiddelde bij álle jongeren is 85 procent;
- de meerderheid spaart alleen als er wat overblijft;
- uit de groep 15-25 jaar heeft een kwart moeite met rondkomen;
- van die jongeren staan er twee op de vijf wel eens rood.

Wat weet jij nog van je financiële opvoeding? Die van mij op school heeft niet verder mogen reiken dan één lesje budgetteren tijdens economie, voor zover ik het mij herinner. Thuis hebben mijn ouders altijd het goede voorbeeld gegeven, ik had bijvoorbeeld een spaarpot en kreeg zakgeld. We hadden alleen niet gerekend op een ultra-vroege financiële puberteit.

Voor mij nooit meer een lening, het enige dat ik nog afsluit is een hypotheek. Voor de rest leen ik van helemaal niemand meer, nog geen tien cent. Het wordt tijd dat ik aan banken ga verdienen, in plaats van andersom. Anderhalf jaar geleden zei ik het tegen iedereen die het maar wilde horen. Het was geen ook geen voornemen of zelfbescherming (want immers allang genezen), maar een vaststaand feit.

Toch mis ik een vriendje. Een flexibel, plastic vriendje. Een creditcard, die het leven in het buitenland zoveel gemakkelijker maakt, en die ervoor zorgt dat je op internet een vliegticket kunt afrekenen. Aan de ene kant overleef ik makkelijk zonder, aan de andere kant moeten anderen nu altijd opdraven voor zaken uit bovengenoemde categorie. Maarten maakt vervolgens weer wat over.

Wie speelt mij eens even lekker in de kaart? Ik ben erg benieuwd naar jouw ervaringen. Wat is een goeie? Waar moeten we qua kosten aan denken?

Nou moe:

Indien u door uw financiële situatie verwacht structurele betalingsproblemen te ondervinden en deze nota hierdoor niet te kunnen voldoen, adviseren wij u contact op te nemen met een schuldhulpverleningsinstantie.

Aldus Eneco in een brief van twee vellekes. Omdat ik één keertje héél eventjes te weinig centages op mijn rekening had staan. Sorry nog, beste Enecoërs. Volgende maand wordt alles dubbel en dwars ingehaald, zo voorspelt het energiebedrijf.

Ze steken hun energie dus in anti-schuldenadviezen.
Een lichtend voorbeeld!

Kijk es! Ik werk hier nog!

(Collega T. zorgt voor grote opluchting. Voor het eerst sinds lang ben ik echt Staatsloterij-loos. Schuldige zegde na zijn eigen deelname ook het straatjesgebeuren op zijn werk op en bespaart zo tenminste €9,30 per maand. Je zult toch meemaken dat de overgebleven collega's meteen een vette prijs te verwerken krijgen. Niet, dus. Ha!)

In mijn vorige stukje was ik misschien wat snel met mijn oordeel. Dat was slechts voor de vorm. U kent mij nu toch wel een beetje? Natuurlijk werd het een fantastische avond.

Had ik al gezegd dat KV Viking in Wijk bij Duurstede een geweldig leuke club is? Dat het enthousiasme er bij iedereen aan alle kanten vanaf druipt? Dat we alledrie niets met korfbal hebben, maar ter plekke bijna lid zijn geworden? Bij deze dan. Zonder dollen.

Snel oordelen over de playbackshow was er niet bij, hoewel de winnaar in de categorie 'senioren' al gauw vaststond. Drie 'dames' vertolkten op hilarische wijze het nummer Alane van Wes en lieten daarmee onder meer kuik-kuik-kuikentjes, konijnen en de supportersvereniging achter zich.

Bij de kleintjes werd de jury geconfronteerd met muizen, smurfen en een opvallend hoog aandeel Kinderen voor Kinderen. Winnares werd Denise, de enige deelneemster die solo het podium beklom. Haar uitvoering van Dolfijn leverde in de sporthal een staande ovatie van honderden mensen op. 

Mooiste moment? Toen het turfje zonder millenniumwisseling haar winnende nummer nog een keer deed. Met het zout van de schrik nog op haar wangetjes.

Oh, dus ik ben (soms) een Nomadic Rider. How fraai is that? Dat is een inhoudsloze tegenvaller die niet meevalt. Ik voel me nu heel lullig. Dankjewel, Bep zonder bril op.

Maar het kan nog lulliger. Want hij begon zo mooi, die uitnodiging voor mijn eerste schnabbel. Wil je plaatsnemen in een jury? Ik was bij wijze van spreken al een 'ja' aan het replyen toen ik nog wat verder las. Voor een playbackshow. In Wijk bij Duurstede. Bij een korf-bal-vereniging.

Ach ja. Ik denk dat ik al weet wat ik aantrek.

Dit staat op de achterkant van een overhemd. Rider, ja, dat lukt nog. Maar ik zou na al die maanden zo graag eens weten wát voor eentje dan. Wie ziet het? Ik kan er met de beste wil van de wereld niks van maken.

Oh ja. Aan strijken heb ik inderdaad een hekel.

Het was even goed schrikken, maar inmiddels zit ik weer rustig en is mijn hartslag weer normaal. Zo'n aanslag voor de gemeentelijke belastingen vormt ook op je gemoedstoestand een behoorlijke, eh, aanslag. Zeker en vooral als die lager is dan vorig jaar!

Maar Maarten, vorig jaar woonde jij toch nog niet in je huidige woning? Klopt. Scherp opgemerkt trouwens. Maar dankzij papieren van de vorige bewoner gaat de vlieger der vergelijking toch prima op. Schuldige mag 409 euro overmaken, 39 minder dan in 2007 voor mijn hut werd verlangd. Het belangrijkste verschil is dat het hier goedkoper is geworden om het riool te gebruiken. Afijn. Mij hoor je dus niet zeiken.

Heb jij dit jaar veel last van aanslag of valt het mee?

Natuurlijk heb ik mijn 'nieuwe', hemelse Panama Jacks nog, want die schoenen zijn bijkans onverwoestbaar. Ze zijn de absolute leiders van het rek onder mijn kapstok. Eind vorig jaar werden twee schoenen van het merk Sanders de nieuwste leden van de parenclub. Volgens de doos zijn ze door een paar noeste schoennaaiers in elkaar gefabriekt in Engeland. Je ziet het er niet aan af en ik moet de eerste levende ziel die het merk kent nog tegenkomen, maar 'handgemaakt' is nu eenmaal een aardige illusie.

Aan de ouderdom lag het dus niet. Ik loop zelden iemand onder de voet en loop meestal niet naast mijn schoenen. De autocue voor het tv-nieuws heb ik nog maar één keer met een pedaal bediend. Leven op grote voet doen we niet echt, en hoewel ik graag voet bij stuk hou zijn er zo nog wel tientallen paar flauwe gezegdes op te rakelen. En dat de winkel van aanschaf SOOL heet beschouw ik als toeval. Feit blijft dat ik ineens een halve duiker op het droge was: de zool liet los. Halve zool dus, inderdaad. Woeha.

Eén voordeel. Ik weet nu zeker dat ze handgemaakt zijn. Door de schoenmaker, voor €28,50.

Het is jammer, maar goed. Maar waarom?
- Het gaat zo niet meer. Het gevoel is weg.

Is dat alles?
- Als ik heel eerlijk ben kost je me ook teveel.

Bij een ander betaal je ook, hoor.
- Ik heb al een ander en dat is niet waar.

Je krijgt het heus niet beter dan bij mij.
- Sorry. Ik denk het wel.

Mag ik mijn spullen terug?
- Hier heb je mijn pas. De e.dentifier ligt thuis.

Die laatste mag ik houden als souvenir. Alle kroontjes! Het opheffen van mijn laatste rekening bij ABN Amro leek wel het opheffen van een relatie. Compleet met een mokkend mokkel, uitleggerijtjes en verwijtjes, en een micro-boedelverdeling. Nou, de bank mag zij lekker houden.

En nee, we blijven geen vrienden.

Als je schulden hebt gemaakt is dat dom en je eigen schuld. Die vlieger gaat natuurlijk niet in álle gevallen op, maar gisteren vond ik dat even wel. Schuldige was uitgenodigd voor een pilot voor een nieuw debatprogramma van de VARA, De Stemming. In een minuscuul gebouwtje op het Westergasfabriek-complex in Amsterdam, dat was omgetoverd tot minuscule tv-studio, stond tijdens de proefopname het onderwerp 'schulden' centraal. En je ziet, op een genuanceerde manier.

Aan mijn kant van de doormidden gezaagde tafel vond ik als teamgenoten onder andere een deurwaarder, een meneer van de Nederlandse Thuiswinkel Organisatie, de beheerster van deze site en een mevrouw met een bijstandsuitkering. Aan de overkant zaten mensen die vonden dat schulden helemaal niet altijd je eigen schuld zijn: een Tweede Kamerlid, een ex-drugs/gokverslaafde, een ex-koopverslaafde en... Jorieke.

Presentator Pieter Hilhorst en de burgemeester van Zaltbommel, die optrad als goedlachs jurylid, konden en wilden enkele kritische vragen en kanttekeningen natuurlijk niet voorkomen. Maar toch. Als je dan Jorieke zit uit te kafferen omdat ze niet altijd even lang over haar beslissingen heeft nagedacht, voelt dat best wel stom en hypocriet. Tegenwoordig is Jorieke een slimme meid. Dus die had ongetwijfeld door dat ik stiekem best een beetje aan haar kant zat.

Presentator Jeremy Clarkson van het Engelse autoprogramma Top Gear heeft vannacht met 450 kilometer per uur door Leidsche Rijn bij Utrecht gereden. Hij joeg zijn Bugatti Veyron op de Lirpaweg verschillende malen langs een flitspaal om te kijken of hij die letterlijk te snel af kon zijn. Dat lukte, maar Clarkson had niet gerekend op agenten met een lasergun. Op het filmpje uit de flitspaal was alleen een lange streep te zien. Clarkson kreeg een boete van €5.550,-.

Aldus een verkorte versie van een persbericht van de Utrechtse politie, vanmorgen. Op de redactie werd iedereen opgewonden van het mooie verhaal. Dat is een item! Is Clarkson nog in Nederland? Hoe reageerde hij? Waar is die auto? Toen ik klaar was met het interviewen van een bloedserieuze woordvoerder had een collega zich gelukkig ook afgevraagd waar de Lirpaweg eigenlijk is.