Met Douwe Egberts Senseo Cappuccino pads kun je nu genieten van een heerlijke koffie met een eigen karakter en een rijke melkschuimlaag. De unieke dubbele pads bevatten zowel koffie als melk, waardoor je met 1 druk op de knop een heerlijke Senseo Cappuccino kunt zetten. Van Senseo Cuppuccino geniet je tot de laatste druppel.

Staat achterop de zak, gekocht in een luxe bui. Heb ik nu spijt van, want zelfs appelsap smaakt nog meer naar cappuccino dan deze cappuccino. Maar ik ben de beroerdste niet. Ik pas de tekst even aan.

Met Douwe Egberts Senseo Cappuccino pads kun je nu iets zetten dat heel in de verte een beetje op cappuccino lijkt. Het heeft een melkschuimlaagje, maar dan met het karakter van slootwater. De pads hebben een dubbel laagje met koffie én melk, maar wat er in het kopje belandt smaakt naar geen van tweeën. Eenmaal gekocht blíjf je ervan drinken. 

Des te eerder is het op namelijk.

Achter de futuristisch blauw verlichte gevel van het ziekenhuis in Breda hoeven we niet lang te zoeken. De files waaruit we eindelijk ontsnapt zijn, zijn meteen vergeten als we oma zien. Normaal een wandelende, verzorgde vrouw, nu een belabberd hoopje mens in een bed. Gevloerd door een cerebrovasculair accident (cva), oftewel een lichte beroerte.

Het is eerst even schrikken, maar later blijkt dat het veel erger had gekund. Haar mond hangt weliswaar op half zeven, maar de praatjes voor tien zijn er nog steeds. Er worden sudoku's gemaakt, er ligt een boek en de ene, oude mevrouw die naast haar ligt, is aardig. Van blindheid, geheugenstoornissen of afasie is duidelijk geen sprake. "En de verpleegsters zijn engelen", vertrouwt oma (85) ons nog tevreden toe voor we weggaan.

Ik wil me natuurlijk nergens mee bemoeien, maar ik kan het toch niet laten om nog even een blik te werpen in de status, die voor het grijpen staat in de houder aan het voeteneind van haar bed. Het ziet er gelukkig allemaal goed uit. Onder het kopje bijzonderheden staat alleen maar haar paesmaker vermeld.

Nou, dacht ik toen ik me vanmorgen met fiets en al meldde bij de geldautomaat, dan kan ik nu eindelijk wat zuurverdiende flappen in ontvangst nemen. Mooi niet. Het leuke van de machines van de Postbank is dat ze erbij vertellen hoeveel je nog kunt opnemen. Eén euro was het. Eén!

Dat werd dus weer in de hoorn klimmen bij de klantenservice van DSB Bank. Deze keer trof ik hemelzijdank een mevrouw met verstand van zaken, in plaats van een doosje met verstand van kauwgum. Er bleek een storende storing gaande. Lekkere kennismaking zo, mevrouw. Heeft DSB dat vaker? Ze werkte er al sinds oktober en het was pas de eerste keer dat ze zoiets meemaakte. Hoe geruststellend.

Vanmiddag kwam DSB ook nog even ter sprake in Knooppunt Kranenbarg op Radio 2, waarin Schuldige mocht reageren op het CDA-voorstel om leenreclames op televisie te verbieden. Dat was nog best lastig, kiezen uit 'ja, meteen', 'nee, wat betuttelend' en 'nou, ze moeten de kleine lettertjes groter maken'... De meerderheid van de stemmende luisteraars bleek het niet met me eens, maar daar heb ik me nog vrij aardig uitgekletst, geloof ik. Terugluisteren kan hierzo (rond 17.45).

Aan het einde van de dag kwam alles toch nog goed en bleken alle pinperikelen eindelijk opgelost, dus volgens mij komt er een goed weekend aan.

Gaat het allemaal een beetje goed, dat overstappen van ABN Amro naar DSB? Ja hoor. Nou ja... Volgens de internetbankierwebsite is mijn salaris van maart goed aangekomen, maar een cent opnemen is er nog even niet bij.

Dat bleek toen ik ging tanken bij de onbemande pomp, waar ik nog altijd mijn auto één keer vol laat lopen als mijn salaris er is. Goudkleurig pasje erin, slang erin en... slechts een paar druppels. Maximum bereikt, vertelt het schermpje. Wat?! Uitgeven gaat me steeds beter af, maar dit is toch echt onmogelijk.

Een belletje naar de klantenservice van DSB dan maar. Miepje moet het eerst even navragen, want 'dat is gek'. Zover was ik ook. Het blijkt dat het bedrag pas na een dag écht beschikbaar komt vanwege valutadata en blabladata. Dat is dan wel weer een beetje jammer, en ook anders dan bij ABN.

Ik kan er gewoon niet bij. Morgen wel.

Er warmpjes bij zitten met Pasen wordt dit jaar lastig, maar vrolijk zijn we wel alvast. Als het goed is komt er een flinke bak centen van de Belastingdienst aan, omdat ik vorig jaar zo nodig een huisje moest kopen en nu een hoop van het dure gelazer terugkrijg. Verder is het no-claimcircus weer in de stad, schijnt. Hoewel ik mezelf geen financieel analfabeet meer vind, blijft de precieze hoogte van het zorgbedrag toch een verrassing. Als het aan mij ligt, stijgt de Sparometer de komende maanden tot recordhoogte.

Fijne dagen!

Ik zou zo graag nog eens lekker zeiken en zaniken over de DSB Bank. Dat het boeven zijn vanwege de leningen die ze te makkelijk weggeven, en dat ze stomme reclames maken voor hun dochterbedrijven Becam, Postkrediet en Frisia. En dat Leen van die laatste tent van mij nóóit meer op de buis mag. Maar ja.

Iets negatiefs zeggen lukt niet meer zo goed. Niet alleen is het pakketje bankgemak stukken aantrekkelijker dan dat van de ABN-collega's, DSB houdt me ook nog eens uitstekend op de hoogte van hoe de opening van mijn nieuwe rekening vordert. Bij elke genomen horde krijg ik een kloppend, vriendelijk mailtje.

Maar toen wist ik nog niet dat het toppunt van klantvriendelijkheid nog moest komen. Hoe krijgen ze het voor elkaar: ze hebben me precies dezelfde pincode opgestuurd! Zo wordt de overstap wel heel easy.

Zo, die hebben we maar vast. De jaarrekening van het energiebedrijf. Eens even kijken. Eén keer 8 euro bijbetalen en een verhoging van de maandtermijn, van 54 naar 56 euro. Dat valt me mee.

Maar zegt dit nou eigenlijk? Tja. Het is een beetje bananen met pruimen vergelijken. Ten eerste heb ik nog geen vol jaar in mijn huidige woninkje doorgebracht, dus vergelijken met de vorige editie gaat niet. Ten tweede gebruik ik dankzij een taffus-hete boiler en puike blokverwarming alleen maar gas als ik met eten bezig ben. Dat wil zeggen, als ik het fornuis gebruik. De magnetron, oven en bezorgert gebruiken immers maar weinig gas.

Wat me dan wel weer blij maakt is dat het overgrote deel van mijn energieverbruik 's nachts en in het weekend blijkt plaats te vinden. Dat gaat hiero tegen een lager tarief dan overdag doordeweeks, en dat heeft dus talloze knaken gescheeld (talloos, want ik weet niet precies hoeveel).

Hoewel ik besef dat sommige zaken nu eenmaal duurder worden wil ik de volgende keer toch graag geld terug, en als het even kan ook een lager maandbedrag. Drie keer raden waar ik de komende tijd meer energie in ga stoppen...

Hoe was jouw jaarnota?

Maarten, help! Morgen begint de Boekenweek en ik weet niks om te kopen! Heb jij een nog een financieel getinte tip?

Daar doen wij niet moeilijk over. Regengeluk van Alex Klein. 's Werelds eerste en enige financiële roman, voor zover de auteur heeft kunnen nagaan.

Evert-Jan verkoopt kopieerapparaten, maar echt veel zijn het er niet. Het leven lijkt steeds duurder te worden en gaandeweg komen hij en zijn vrouw Patricia steeds verder in het rood. Maar al snel ziet EJ het licht. Hij en Pat ontsnappen aan de beklemmende situatie door zakelijke concepten te vertalen naar hun privésituatie, en andersom. Steeds duidelijker tekenen zich zes gouden leefregels af en de mogelijkheden voor besparingen worden steeds meer toepasbaar.

Regengeluk is een verbluffend helder geschreven roman, die de romanlaag eigenlijk niet eens nodig heeft. Het taalgebruik is simpel, maar -mede dankzij herhalingen- doeltreffend. Klein toont zich een meester in het op een makkelijke manier uitleggen van lastige concepten en systemen. De hoofdstukken eindigen met rake en vermakelijke adviezen, overpeinzingen en inzichten. Regengeluk is ook/zelfs geschikt voor mensen die denken dat ze hun schaapjes wel op orde hebben.

Meer: www.regengeluk.nl

"Heb je lang gedaan over dat naaien?"

"Je hebt je pyama nog aan."

"Hee, het testbeeld uit 1982!"

"Zwemmen gaat zeker een stuk sneller?"

En toch zit het me lekker lekker!

Vandaag een gastlog van de EO...

Voor een nieuw seizoen van het televisieprogramma 'JONG' zijn we op zoek naar twee jongeren tussen de 17 en 27 jaar die schulden hebben.

Heb jij een financiële schuld vanwege een studieschuld, een te dure aankoop of een verslaving? Zoek je hulp omdat je het niet meer ziet zitten? Of ben je juist al bezig met aflossen? Dan ben je niet de enige. Er zijn enorm veel  jongeren die een schuld hebben. Maar er wordt nauwelijks over gepraat en daardoor komen gevoelens als eenzaamheid, verdriet en schaamte om de hoek kijken. Terwijl het niets is om je voor te schamen. Wij van JONG willen het onderwerp 'schulden' bespreekbaar maken. Door jouw verhaal te vertellen op tv kun je niet alleen jezelf maar ook duizenden anderen helpen!

JONG is een programma dat draait om 'jonge helden'. Het gaat over jongeren die ondanks ingrijpende, persoonlijke ervaringen positief in het leven staan en niet bij de pakken neer gaan zitten. Voorheen werd JONG altijd in een studio opgenomen, maar vanaf dit seizoen bezoekt presentator Manuel de gasten op locatie en gaat met hen in gesprek in hun eigen vertrouwde omgeving. 

Durf jij op televisie je verhaal te doen of ken je iemand die dat zou willen? Bel dan met Suzanne Beukema op 035-6474794 of mail me via suzanne.beukema@eo.nl. Vergeet niet je naam en telefoonnummer te vermelden. Ik neem vrijblijvend contact met je op en daarna ben je
volledig vrij om te beslissen.