Lieve Belastingdienst,

Wilt u een nou eens beetje opschieten met mijn voorlopige teruggaaf en mij snel een blauwe envelop met goed nieuws sturen enzo? Iets over geld dat ik voortaan elke maand terugkrijg, omdat ik nu een eigen huis heb? Ik betaal me inmiddels gek aan allerlei extra onzin en ik merk dat mijn financiële humeur zwaar te lijden heeft onder de onzekerheid waar u best even een einde aan kunt maken.

Schuldige

Het is maar goed dat ik geen champagne in huis heb, want anders zou ik ladderzat aan dit stukje zijn begonnen. Op de één of andere manier staat Mars schitterend in lijn met Jupiter ofzoiets, want de ene mooie gebeurtenis volgt de andere deze dagen op. Zo mocht ik dankzij mijn meelezende collega Erik bijvoorbeeld voor noppes en niks een nieuwe printer in mijn computer prikken. Bij hoge bedragen naar adem happen is er niet meer bij, bij de printer in elk geval niet meer. Dankjewel!

Verder is mijn zus eindelijk klaar met haar doctoraal scriptie, vierde vriendin D. haar verjaardag niet maar nam ze zelf zingend wel felicitaties in ontvangst en slaagde mijn auto voor zijn jaarlijkse test. Voor 383 euro schoon aan de haak (dag mooi Sparometerbedrag) rijden we weer (op) super. Dat is inderdaad een aardige tats geld, maar dat zat erin. De laatste paar jaar heb ik een beurt vanwege (geen) geld steeds overgeslagen, dus nu kwam wat achterstallig gemekker aan het licht.

Alsof dat nog niet genoeg was, kwam Kelly a.k.a. stresskipje eindelijk en ongetwijfeld voorgoed uit haar schulden. Fantastisch gedaan meid! Haar even feliciteren doe je hier. Verder kan ik melden dat Schuldige van OnLibri groen licht heeft gekregen voor een tweede boek over schulden, whoha! En tot slot wil ik Ferry graag even de allermooiste bruiloft toewensen, jammer dat ik er niet bij kan zijn. Maak er een prachtdag van. Ik hef een mok koffie op je geluk.

En dan nu een droevig bericht.

Afgelopen weekend is mijn printer overleden. Hij verslikte zich en en is hopeloos gestikt nadat ik hem de opdracht had gegeven om belangrijkachtige velletjes uit te spugen. De hoge bedragen daarop, WOZ-waarden en diverse belastingen, waren duidelijk te veel voor hem. Het bewegende printmechanisme kwam met een even theatraal als verontrustend geluid tot stilstand en was daarna niet langer bewegend.

Rust zacht, lekker zwartwerkertje van me.

De mensen achter de campagne Blijf Positief hebben me gevraagd of ik u wil attenderen op een mogelijk interessante 'vacature'. Voor een artikel worden deze keer mensen (m/v) gezocht die een huis willen kopen, maar dat vanwege lopende schulden of leningen niet kunnen. Ook andere ervaringen met schulden en lenen zijn welkom.

Helaas. U gaat ver onder het minimum jeugdloon verdienen, namelijk niks. Aan de andere kant hebt u geen opleiding nodig, de reistijd is bijzonder nihil en alles mag helemaal anoniem. Dus als u een cementgruisje wilt bijdragen aan een schuldenvrijer Nederland, communiceer dan even met Marloes Drost (06-15090512 of m.drost@marlotcommunicatie.nl).

Een rondgang langs verschillende weblogs leert dat u in elk geval gezellige collega's krijgt.

Ondertussen ziet het er hier allang niet meer uit alsof er een bom is afgegaan. Snoeren zijn weggewerkt, alles staat en hangt, en zelfs de gesigneerde foto van Raymond van Barneveld is de wc ingejaagd. Afgezien van zijn bakkes is het allemaal even mooi. Dus ik moet bij het wakker worden maar eens ophouden met me af te vragen hoe laat ik ook al weer moet uitchecken. Dit hotel is van mij en van niemand anders!

Toch heeft de bom wel zijn sporen achtergelaten in mijn administratie, die ik nog altijd lekker probeer bij te houden. Er zitten irritante granaatscherfjes in als eindafrekeningen, nabetalingen en teruggaves, een verkeerde belastingaangifte en teveel betaalde servicekosten. Het is nog een groot raadsel hoeveel ik er netto op achteruit ben gegaan door mijn huur-koopmove. Dan Brown ruikt zo ongeveer al een nieuw boek.

En dan is er het nog het verhaal van de Praxis in Nieuwegein. Daar zijn tussen 26 juli en 4 augustus duizenden mensen het slachtoffer geworden van 'skimmen'. Hun pinpasgegevens zijn bij de kassa gekopieerd en daardoor kan ineens geld van hun rekening verdwijnen. En wie was er in die periode lekker aan het klussen en heeft toen meerdere bezoekjes gebracht aan het bewuste bedrijventerrein? Juistem.

Normaal bewaar ik meestal geen bonnen, maar deze keer was ik toch blij dat ik kon vaststellen dat ik op 27 juli alleen bij Hornbach en Gamma heb gepind...

Een overgrote meerderheid (82 procent) van de Nederlanders weet niet hoeveel rente banken in rekening brengen voor rood staan. Dat terwijl ruim de helft aangeeft af en toe, regelmatig of zelfs doorlopend gebruik te maken van die mogelijkheid. Dat blijkt uit een peiling van TNS NIPO in opdracht van RTL Nieuws.

ABN Amro bijvoorbeeld brengt 14,9 procent rente op jaarbasis in rekening voor rood staan. Een negatief saldo kost bij Fortis 14,8 procent rente. De Postbank en de Rabobank hanteren vergelijkbare tarieven, en hebben die onlangs zelfs iets verhoogd, aldus RTL Nieuws. Schattingen door respondenten in het onderzoek lopen uiteen van 3 tot 25 procent per jaar.

Van de ondervraagden heeft 7 procent er bewust voor gekozen niet rood te kunnen staan op de betaalrekening. Van de mensen die dat wel kunnen, zegt bijna twee derde daar het afgelopen jaar zelden of nooit gebruik van te hebben gemaakt. 18 procent had de helft van de tijd of meer een negatief saldo. Twee van de honderd geven toe de laatste twaalf maanden doorlopend rood te hebben gestaan.

Het is en blijft een hardnekkige mythe. Mensen lezen wat over J.K. Rowling en haar Harry, zien Sonja Bakker in haar Spierdijkse achtertuin op SBS6 en Heleen van Royen heeft heel mooie oorbellen, en dus is de conclusie: van boeken schrijven word je heel snel heel rijk. Neen, dus. Snel gaat het zeker niet en veel geld krijg je alleen overgemaakt na grote hits. Mijn pogingen om bijvoorbeeld het genoemde drietal naar de kroon te steken zijn nog niet helemaal geslaagd, maar die lat ligt dan ook wel errug hoog.

Schuldige kreeg van zijn uitgever een royalty-afrekening en wat blijkt: ik heb 46 euro verdiend. Voor de vele honderden Jong en Schuldigs die we het Nederlandse taalgebied hebben ingejonast ben ik beloond met zes-en-veertig euro. Daar moeten eerlijkheidshalve wel twee kanttekeningen bij worden geplaatst. Zo gaat het hier slechts om 2006, waarin mijn rooie rakkertje maar anderhalve maand verkrijgbaar was. En weet u nog, dat voorschot van 900 euro? Dat moesten we nog even terugbetalen.

Voor alle mensen die nu nog denken dat ik mijn 64-onder-1-kapwoning heb gekocht met een eindeloze stroom centen uit boekenland: mijn baan opzeggen kan voorlopig echt nog niet. En die 46 euro's? Die vormen het hardst mogelijke bewijs dat het geen droom was, dat gekke plan van geld verdienen met het schrijven van een schuldenboek. Hoeveel gekker het nog wordt zal pas blijken in de zomer van 2008, als de afrekening over heel 2007 binnenkomt...

U moet mij vergeven dat dit stukje ook weer over een huis gaat. Dat is toeval en een noodgeval tegelijk. U moet weten dat ik door dit simpele stukje te schrijven duizend euro kan verdienen. Normaal moet Schuldige daar een paar dagen voor werken.

Afijn. Als u nog een tonnetje of zeven in een oude sok hebt liggen, gewoon op een bankrekening mag ook hoor, koopt u dan alstublieft dit stulpje even. Het is het ouderlijk huis van een vriendin en om de één of andere reden wil het niet zo. Vreemd, niet? In elk geval was het voor haar mams reden om duizend euro beschikbaar te stellen aan de gever van de gouden tip. Ik wat centjes erbij, u een nieuw huisje. Mooie deal toch?

Ik heb Knielen Op Een Bed Violen van Jan Siebelink gelezen omdat iedereen zei dat het zo goed was. Ik vond het niet bijzonder en niet om door te komen, ik voelde me haast net een alfabeet.

(Dat laatste verklaart een hoop. Vriend B. is wel goed in een heleboel andere dingen.)