De schulden zijn al een half jaar vertrokken, maar de grote kick van het besparen is gebleven. Vandaag presenteer ik u met gepaste trots een grote overwinning op Vitens. Het waterleidingbedrijf is op de knieën gedwongen: mijn maandtermijn moet worden teruggeschroefd van 17 naar 9 euro en daar komt nog eens bij dat ik 70 euro terugkrijg aan teveel betaalde voorschotten.

De klinkende cijfers zijn het resultaat van mijn persoonlijke deltaplannetje, ingesteld na de watersnoodramp van 2006. In de zomer bleek dat ik er in mijn eentje, in één jaar tijd, 122 m³ water doorheen had gejast. Een onmiddellijk ingesteld diepgravend onderzoek bracht al snel de dader aan het licht: de wasmachine. Die ligt zoals u weet op het kerkhof.

Maar zijn opvolger en ik, wij vormen sinds november een hecht team. Hij deed en doet rustig aan, en ik bleef al douchend, doortrekkend en afwassend hetzelfde doen. Kat hielp mee door nog vaker te pitten dan anders en de plastic bamboes in de vensterbank hoorde ik evenmin. We hebben het met z'n allen geflikt: er kwam nog maar 53 m³ door de kraan.

De lagere maandtermijn is helaas eigenlijk alleen maar interessant voor de volgende bewoners van mijn huis, die gezien de laatste woningkrant niet lang meer op zich zullen laten wachten. En wat doen we met die 70 pop? Die komen wel weer boven water als ik eenmaal verhuisd ben.

Hee, ken ik jou niet ergens van? Van dat jij mij in brand wilde steken?

(Twee jongetjes voor de deur van de wijksupermarkt bewijzen dat integreren heus helemaal nog niet zo makkelijk is. Helaas had ik geen lucifers bij me.) 

De voorbereidingen voor mijn verhuizing lopen op rolletjes, bijna alles gaat naar wens. We zijn de termijn van de ontbindende voorwaarden voorbij en dus is er geen (goedkope) weg meer terug, er ligt een taxatierapport waar ik erg vrolijk van ben geworden en o, had ik al gezegd dat ik straks een af-was-ma-chi-ne heb? Hallelujah. Dat betekent alleen wel dat er extra serviesgoed moet komen, want mijn huidige vier borden vormen momenteel een nogal zielig en a-rendabel collectief.

Er is maar één ding waar ik me een klein beetje zorgen over maak en dat is Tele2/Versatel. Ik vind het echt prima als ik over een maandje een paar dagen zonder telefoon, gas of water kom te zitten, maar niet kunnen internetten lijkt me een bescheiden ramp. En ik wéét dat die gaat plaatsvinden, want volgens mij is het hoofdkantoor van Tele2/Versatel getroffen door een aardbeving. De laatste rekening dateert van twee maanden terug... Dat belooft nog wat.

De financiële coach van Nederland is spoorloos. Bud, zoals deze man heet, is een aantal weken geleden voor het laatst gezien. Hij hield zich vooral op bij plekken waar veel mensen komen en kwam door het hele land. Waarom Bud de benen heeft genomen is niet bekend.

Bud hoort bij de campagne Blijf Positief van het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. Zijn taak is mensen via internet helpen om (weer) in financiële topconditie te komen.

Bud is ongeveer 1.90 meter lang en heeft een fors postuur, donker haar en een enigszins onverzorgd uiterlijk. Ondanks zijn motto kan hij soms wat streng of chagrijnig uit zijn ogen kijken. Meestal draagt hij een groen trainingspak, voorzien van witte strepen.

Hebt u informatie over de huidige verblijfplaats van Bud? Neem dan contact op met het ministerie. Kijk naar hem uit, hij kan niet gemist worden. U kunt natuurlijk ook met de plaatselijke politie bellen.

Sinds mijn plompverloren openhartigheid van een paar dagen geleden had ik een groot probleem. De opdracht was simpel: keihard terugslaan met iets intelligents, iets waar je wat aan hebt, iets dat de imagoschade hopelijk enigszins binnen de perken houdt. En toen kwam er een hemelzijdank een zinnig mailtje binnen.

Ik heb de site www.spaarinformatie.nl samen met een vriend opgezet omdat echt alle andere sites een incompleet of niet actueel overzicht gaven. Wij checken echt elke dag meer dan 100 rekeningen (niet handmatig hoor!). We hopen de Nederlandse spaarder zo een beetje te helpen, want de meeste laten veel rente liggen bij hun huidige bank.

En zo is het maar net. Maar wacht, dit was nog niet alles, ik heb nog meer verstandigs te melden. Schuldige speelt niet meer mee in de Staatsloterij. Alle wiskundige berekeningen zijn er al eeuwen geleden op losgelaten: het gold old sparen levert meer op. Binnenkort een overzicht van deze verliespost.

Het is feest in (oude) Huize Schuldige! Geldverstrekker Delta Lloyd is zojuist akkoord gegaan met mijn hypotheek. De kans dat ik van de zomer verhuis is nu wel heel groot geworden... "Ook wel eens lekker, zo'n makkelijke zaak", luidde het opgeluchte commentaar van Assurantie-Man. De superheld regelde terloops en voor weinig ook nog even een trits passende verzekeringen bij elkaar (op de noodzakelijke gebieden van auto, inboedel en wettelijke aansprakelijkheid).

Door het hele huisgebeuren mocht ik mijn setje zakenpartners uitbreiden met Fortis, en Delta Lloyd dus. Voor de geïnteresseerden: de hypotheek bestaat uit een aflossingsvrij deel en een spaardeel. Met een rentepercentage van 4,65 (tien jaar vast) kom ik mooi weg, schijnt. Aangezien 5% of meer nu al weer heel gangbaar is lijkt het daar inderdaad sterk op. "Heb je dus niet slecht gedaan", aldus Assurantie-Man in een vrolijke e-mail met felicitatie. Nou ja, en hij ook niet.

• trouwe hond: betaalt facturen (vrijwel) meteen (50 procent)
  
• hamster: maakt er een sport van zo laat mogelijk te betalen (26)
  
• hyena: betaalt rekeningen 'met gevolgen' op tijd, de rest blijft liggen (11)
  
• sloddervos: doet maar wat, spaart rekeningen op (6)

Wat moet je met een gesmolten stofzuiger? Een kast die aangevroten is door schimmel? Een ondergezeken matras? Een stofzuigerstang vol deuken? Of een barometer die al een half jaar vindt dat het mooi weer is?

Mijn buurtje blijkt veel vindingrijker en behulpzamer dan ik tot nu toe altijd heb gedacht. Bedankt, mensen. Ook namens de mannen die het grofvuil ophalen.

Dit is geen vredig tafereeltje, maar een overwinning. Ho, niet van hem.

Kat is nu 13, maar hij kan ook best 12 of 14 zijn. Zijn geboortedatum is bepaald aan de hand van zijn gebitje, waar net als bij bomen een soort jaarringen in schijnt te zitten. Waar zijn papa of mama is en of hij broertjes of zusjes heeft weet niemand, maar hij is wel geboren. Op 1 mei 1994.

Mijn huisgenoot mag ik graag, maar hij heeft wel een paar minpunten. Hij ruimt achter zijn kont nooit iets op, vreet me arm zonder een poot uit te steken en stinkt permanent uit zijn smoel. Het ergst is echter zijn eigenwijsheid.

Ik zou dolblij zijn met een nieuw, zacht bedje in mijn eigen kleur. Meneer lag er eerst een week naast.

De laatste avonddienst van de week zit erop, tijd dus voor de declaraties. Ik werk voor een tof bedrijf. Als we héél vroeg op moeten, of nog aan het werk zijn na 19.00 uur, krijgen we extra betaald. En ook in het weekend natuurlijk. Maar dan moet je wel even een formuliertje invullen, een paar minuutjes werk. Sommige mensen vinden dat teveel moeite. Nou, ik niet.

"Oh, en maandag was een feestdag", hoor ik naast me. "Da's dus nog meer poen." Mijn getekende papieren, ook die voor afgeleverde diners, liggen dan al in het bakje op het bureau van de baas. Het lijkt erop dat ik er eentje opnieuw moet doen. Huh, een feestdag? Welke dan, in hemelsnaam? "Tweede Pinksterdag." Hans, dankjewel voor 22 euro.