Mag ik je even voorstellen? Dit is Miele Novotronic. Voor de echte wasmachine-fetisjisten onder u: versie W805. Ik heb me laten vertellen dat er geen betere is. Dat zal de komende jaren nog moeten blijken, maar de eerste drie wasbeurten zijn inmiddels meer dan naar wens verlopen.

Eerlijk is eerlijk, ik trapte bijna weer in een oude valkuil. Er moest worden afgedingest in een Media Markt en ik moest toch zeker iemand meenemen die óók een nieuw apparaat wilde hebben zodat we samen nog meer korting konden bedingen. Tot een collega me wakker schudde en Marktplaats aan de oppervlakte bracht. Er hoeft niks mis te zijn met tweedehands. Maarten, wanneer leer en onthou je dat nou eens...?

Als Marktplaats een meisje van mijn leeftijd was geweest, dan had ik haar zeker allang ten huwelijk gevraagd. De site bracht me in contact met een familie, die de wasmachine een paar kilometer verderop voor me klaar had staan. Toen ik 125 euro wilde afrekenen brak mijn klomp. Ben jij die jongen van die schulden? Jij stond toch laatst in de krant? Eh, honderd is ook goed. Voor de vorm protesteerde ik één keer.

Haar grote, kastanjebruine ogen vallen bijna op de grond bij het aanschouwen van zoveel paars bij elkaar. Ik hou een keukenkastje open terwijl ik in al mijn onschuld en een tikje nerveus iets ontbijterigs zoek. We kijken naar de plank van Kat en Poes: naast een verdwaalde maatbeker, wat pilletjes en tubetjes ligt een voorraad Whiskas. Links een grote zak droogvoer, rechts opgestapelde doosjes met zakjes natvoer. En alleen maar voor Poes, want Kat die-eet van de dierenarts.

Maart, doe effe normaal! Eet die kleine dat élke dag? Eh ja... die kleine eet dat elke dag en al vanaf het moment dat-ie er is. Voor mijn beesten wil ik het beste. En als het aan de kat lag, dan kocht ze zelf tenslotte ook Whiskas. Toch? Jij bent gehersenspoeld. Die van mij krijgt dat spul maar één keer in de week en de rest van de tijd mag-ie het mooi met iets veel goedkopers doen. Dat Schuldige ook weer niet zó gek is dat hij Whiskas bij Albert Heijn haalt maakt totaal geen indruk. Ze doet het deurtje dicht.

Terwijl ik een rol beschuit slacht besef ik dat het meisje gelijk heeft. Een lieve lezeres gaf me op mijn boekpresentatie een survival-pastamaaltijd en daar had ze ook twee bakjes kattenvoer bij gestopt. Zeker geen Whiskas, maar wel even snel verorberd. Om een lang verhaal wat korter te maken: Poes dineerde eerst voor ongeveer 40 cent per dag en nu voor 17 cent. Over twintig jaar heb ik meer dan 1.700 euro bespaard.

Of zou Poes de twintig juist alleen maar halen als ze Whiskas eet?

We lopen door het centrum als de onverzorgde en bebaarde man met de rode krantjes ons aanspreekt. Alex en ik slaan zijn aanbod af, maar daar is hij wel aan gewend. Waar hij vanavond slaapt zullen we niet te weten komen, maar hij houdt beleefd de moed erin. Volgende keer beter, een fijne dag verder en wel thuis!

Alex bedoelde het echt niet zo, toen hij de verkoper in het voorbijgaan hetzelfde! toeriep.

De wereld draait gewoon door. Het is me de afgelopen weken meerdere keren verteld, maar Schuldige moest dat eerst nog maar eens zien. Verrek zeg, er gebeurde inderdaad niks raars en allerlei mensen zijn allemaal heerlijk positief. Laten we eerlijk zijn, dat past ook wel zo goed bij mijn huidige banksaldo. En toen brak vandaag betaaldag aan. Voor de eerste keer sinds de jaartallen met een twee beginnen staat er geen Postbank meer te trappelen om een groot deel van mijn salaris in ontvangst te nemen.

Welke malloot zet er nu op internet wat hij verdient? Ik deed het de afgelopen 27 maanden en dat was totaal ongevaarlijk omdat het anoniem was. Nu is dat anders, maar ik wil makkelijk blijven praten over geld. Daarom, en omdat het lekker toch niet in mijn huis ligt opgeslagen, mag je gerust weten dat het deze maand meer is dan anders: €1.788,88. Er zit een prettige eenmalige nabetaling bij, dus mij hoor je even niet klagen.

Zoveel geld, ineens zoveel mogelijkheden! Maar geen balk waar het overheen gaat. Vandaag heb ik geen dertig tientjes gehaald, want het bankkantoor was gesloten. Gelukkig had de automaat aan de buitenkant ook 300 euro voor me, maar dan in iets grotere coupures. Ondanks dat blijft het streven: één tientje per dag. Ook andere zaken houdt Schuldige er gewoon in, dus morgen is het boodschappentijd en hang ik een slang in mijn auto.

En wat gebeurt er met de drie maal honderd euro die Schuldige nu voor het eerst overhoudt? Komen die centen allemaal op de Sparometer terecht? Nee. Mijn opgezette spaarsysteem zal ik een volgende keer uit de doeken doen, maar het is nu de hoogste tijd om mijn wassende moeder werk uit handen te nemen. Bij een wereld die gewoon doordraait hoort op z'n minst een eigen wasmachine die hetzelfde doet.

Het is niet dat er niets te melden valt. De stiltes die soms even vallen hebben niets van doen met werk, drukte of verkiezingen. Ik bedoel, alles gaat meer dan uitstekend. De 22ste is normaal gesproken de datum waarop Schuldige klaagt dat zijn geld op is en meer dan anders naar zijn salaris verlangt. En nu? Nu heb ik geld óver, weet ik niet wat ik meemaak.

Het lijkt ook wel alsof alles en iedereen heerlijk meewerkt. Van TNT Post mag ik een gratis brief versturen, de Postbank stuurt plotseling de Hema-bon op die ik verdiend heb met mijn pensioencheck, er worden allerlei boeken verkocht, iedereen doet enorm aardig en ineens arriveert er 52 euro als tegemoetkoming voor de energiekosten. Als de hier veelbesproken salarisverhoging deze maand ook nog een feit blijkt te zijn, word ik gek.

Maar dat is het allemaal ook niet. Schuldige moet gewoon even heel erg zijn draai vinden. Mijn doel is simpelweg bereikt. En nu is het even heel erg wennen aan en 'rekening houden' met het idee dat er allerlei mensen kunnen meelezen voor wie ik jarenlang een geheim verborgen hield dat me veel geld kostte, maar waar ik vooral niet trots op was. Hallo trouwens, buurvrouw!

De schuld van je afschuiven, een aflosfeestje geven en links en rechts een boek promoten leveren fabelachtige besparingen op! Waarom heeft niemand me dat eerder verteld? Er is nauwelijks gelegenheid om mijn eigen dagelijkse tientjes uit te geven, maar daarnaast wordt Schuldige ondersteund ende verwend met:

Gratis leesvoer: 10 lieve kaarten en 2 mooie boeken
Gratis drank: 5 flessen rode wijn, 2 rosé en 1 port, consumptiebonnen
Gratis kunst: een prachtig bronzen beeldje
Gratis feesten: op kosten van een gulle uitgever
Gratis dineren: een survivalpakket met een heerlijke pastamaaltijd
Gratis kleding: een paar nieuwe sokken zonder gaten
Gratis groen: bossen bloemen, planten en zaadjes voor de tuin
Gratis lekkers: 2 dozen bonbons, 2 roomboterletters
Gratis vervoer: taxiritjes, treinkaartjes, reiskostenvergoeding
Gratis lunchen: met journalisten
Gratis opslagruimte: een (met tientallen euro's gevulde!) spaarpot
Gratis geld: 100 euro van schuldencongres in de Jaarbeurs

De start van november was klotig krap, maar de finish is intussen hemels hemelsbreed. Met die Sparometer komt het straks volgens mij wel goed.

De presentatie en de aflosparty in het Utrechtse café Eigen Schuld zal ik nooit meer vergeten. Lieve familie, vrienden, (oud-)collega's, webloglezers, uitgeverij Van Gennep, Marieke Henselmans, Renate van Mil (NIBUD)... als de zon opkomt is dit hopelijk allemaal écht gebeurd!!

En nu ga ik daar eens even lekker van bijkomen. Tot gauw!

Mag ik je nog heel even lastig vallen met mijn boek? Jong en Schuldig is af en ligt hier naast me! Nu een stukje schrijven is heel erg moeilijk, want ik kan mijn ogen er nauwelijks vanaf houden. Alle heerlijke reacties, de illustraties van mijn eigen broer, de Schuldenmeter... Een schitterend gezicht om dat allemaal in boekvorm te zien. Een boek! Shit man! Het gaat straks mee onder de douche en dan ga ik eh, met mijn boek naar bed.

Binnenkort komen hier echt heus eerlijk waar ook weer gewone stukkies over geld. Hoewel, wat ik nu moet melden heeft ook behoorlijk met geld te maken. Jong en Schuldig kost namelijk geen €8,90, maar €13,50. Dat is precies evenveel als een Staatslot met jackpot (overigens: vrijdag niets gewonnen, in alle opwinding compleet vergeten te melden), maar dat is toeval. Ik zei nog tegen de uitgever dat een prijsverhoging geen vrienden zou maken onder het schuldenpubliek, maar het is helaas niet anders.

Morgen dan eindelijk de presentatie en de aflosparty! Familie, vrienden, collega's en zeven lezers zullen de eersten zijn die ontdekken dat Jong en Schuldig niet alleen maar bestaat uit een makkelijke verzameling logjes. Vooruit, een tipje van de sluier dan: Schuldige zat gratis met zijn reet op Curaçao, had een blind afspraakje met een lezeres en haalde zonder een cent te betalen zijn motorrijbewijs. Nooit eerder verschenen bonusmateriaal dus!

Als je Jong en Schuldig rechtstreeks bij mij hebt besteld, dan heb je het donderdag waarschijnlijk (ook) in huis! Op die dag ligt het als het goed is ook in de winkel.

En toen had die sjaak van die schulden ineens een hele eigen website! En waarom eigenlijk? Ten eerste heeft de laatste versie van web-log.nl me nooit zo kunnen bekoren. Ten tweede communiceert dit webadres in deze dagen een stuk makkelijker dan iets met een punt en een streepje erin. En ten derde werd Schuldige ruig gesponsord: ik rekende een aantal maanden geleden al slechts de kosten voor de registratie en de hosting af. Dank u!

Mijn nieuwe jas moet nog wel eventjes onder de naaimachine. Zo zijn nog niet alle logjes en reacties hier te vinden en verschijnt soms tweemaal dezelfde reactie, maar daar wordt aan gewerkt. Bovendien zit de Schuldenmeter nog in een verhuisdoos en dat is waar het 'hier' al die tijd om gedraaid heeft. En dat is ook precies de reden waarom ik Schuldige niet vermoord, maar gewoon lekker overeind hou.

Dat ik met een chagrijnige smoel in het AD stond is eigenlijk een wonder, want ik loop constant met een grijns rond. Bestellingen voor Jong en Schuldig stromen binnen, mijn eerste betaalde log werd een feit, de agenda is nog lang niet compleet en ik heb begrepen dat een lezeres me op mijn boekpresentatie aan haar dochter gaat voorstellen. Al met al lach ik me gek en er wordt met volle teugen van genoten!

Om met Henny Huisman te spreken: tis wel spannend, maar toch ook fijn.

Je moet niet álles geloven wat er (vandaag) in de krant (AD) staat...

Want op de Sparometer staat ineens 25 euro extra? Jazeker. Dat mooie bedrag heb ik gekregen van de vriendelijke makers www.allesvoorniks.nl, waar je dagelijks nieuwe -gratis!- spullen vindt. Bent u nog niet weggesurfd? Hallo! Producten voor niets dus!

En als u zich aanmeldt voor de nieuwsbrief (verschijnt maandelijks) mist u ook niets. De moeite waard, niet? Dat vond ik nou ook.

Schuldige, kom je even naar de stad om een bakkie te doen? De uitnodiging had van een vriend kunnen zijn, maar kwam deze keer van het bureau dat mij af en toe inschakelt als kritische voedseltester. Een paar dagen eerder was er een mail gekomen met de vraag of ik van warme dranken hield en ja hoor, dat doen we hier best wel.

Eenmaal achter de beoordelingscomputers bleek dat ik me moest buigen over een pad voor de Senseo. Die machine heb ik nog maar net in huis, maar van mijn onervarenheid op dit punt had ik totaal geen last. Op het menu stond namelijk iets nieuws: Senseo Hot Chocolate, chocolademelk dus. Na een half uurtje was het kopje leeg en de inhoud beoordeeld.

Samen iets drinken hoort gezellig te zijn, maar dat wilde het helaas niet worden. Ik heb tien euro gekregen en in ruil daarvoor heb ik Douwe Egberts geadviseerd om er nog heel wat aan te versleutelen. De chocolademelk was namelijk geen haar beter dan de versies die op kantoren uit bekertjesautomaten komen: véél te waterig, bijvoorbeeld. Nu nog wel. Over een tijdje weer een bakkie doen?

Doe mij eens een lol. De tandarts zei het echt tegen me. Doe mij een lol en zoek eens uit hoe je precies verzekerd bent. Zijn wens in vervulling laten gaan was een eitje. Schuldige heeft bovenop zijn basispakket een aanvullende verzekering én een aanvullende tandverzekering. Dit jaar mag ik pijnloos 500 euro aan rekeningen doorsturen en voorbij dat bedrag wordt het een ander verhaal. Zo, alstublieft.

Ik was in de praktijk vanwege een afgebroken stukje kies, maar eenmaal horizontaal bleek dat hij liever even aan de slag wilde met een kersvers gaatje. Dat was vulling nummer twee van dit jaar. Tel daar een in mei getrokken verstandskies, een röntgenfoto en twee mondhygiënistes bij op en je nadert de gevarenzone. Thuis deed ik mezelf ook nog een lol en gaf de rekenmachine de tussenstand prijs: al €520.

Ja, héél lollig allemaal.

Nederlanders laten rekeningen van de tandarts en huisarts liggen. Eén op de drie patiënten betaalt wel eens te laat. Ook facturen van postorderbedrijven, abonnementen en mobiele telefonie worden vaak te laat betaald. Dat blijkt uit onderzoek van de Groep Gerechtsdeurwaarders Nederland (GGN).

Vergeetachtigheid en nonchalance zijn in de helft van de gevallen de oorzaken voor het te laat betalen van een rekening. Mensen van 55 jaar en ouder zijn de betrouwbaarste betalers, wijst het onderzoek verder uit.

De GGN stelt dat ze het economisch herstel al in de praktijk waarneemt. "Wij constateren vooral een verbetering in de segmenten die door de consument als eerste levensbehoefte worden ervaren", aldus directeur Peter Taks van GGN. Deurwaarders hoeven daardoor in het geval van rekeningen voor huur of energie minder vaak naar de rechter te stappen. (Bron: GGN)

Ze droeg een grote, vrolijk ingepakte doos mijn huis binnen. Een cadeau! Alsnog voor mijn verjaardag, maar het pakket was tegelijk een compliment voor de financiële afdeling van Schuldige BV. Nadat ik een lieve bewaarkaart aan de kant had gelegd en de doos had uitgekleed, kwam er een Senseo tevoorschijn. Een Senseo?! Wat mooi! Wat lekker! Wat trendy! Wat... duur! Jemig.

In mijn hoofd werd meteen een compilatievideo van Geen Cent Te Makken gestart. Beelden van het andere vrekkenechtpaar, Van der Vorst-Henselmans, flitsten voorbij. Ik zag ze in de keukens van huishoudens met schulden, telkens als ze weer een Senseo hadden ontdekt. Verbazing en verontwaardiging rolden dan van het scherm. Dankzij Marieke heeft Peter nu meer moeite met het alfabet dan met voorrekenen hoeveel keer duurder Senseo is dan gewone koffie.

Mijn besparingshart stond heel even stil. Ging ik nu echt door rood rijden, één van de tien geboden aan mijn laars lappen, schijt hebben aan de hele bespaar-, bezuinigings- en consuminderwereld en een verrader zijn? En dan ook nog even koffie voor ons zetten?

Jazeker. Want de goedkope Paco-pads van de Jumbo zijn namelijk lekker de lekkerste!

Nog nooit werd mijn auto lastiggevallen door vandalen of krakers die hun handjes niet thuis konden houden. Mijn 12-jarige, witte Golfje is altijd door iedereen netjes met rust gelaten. En terecht: hij is niet bijzonder, niet duur, niet opvallend en de buit is er altijd uit. Alleen de ruitenwissers zijn wel eens ongewenst betast door een paar parkeerwachters, maar daarmee was alles wel gezegd.

Tot vannacht. Ik nam plaats, liet mijn zijn licht schijnen en startte de motor. Het had niet geregend, maar de voorruit was nat. Tussen de redelijk verse druppels liep één brede natte baan. Vogels? Alleen een struisvogel had deze hoeveelheid troep kunnen produceren, maar die flatsen niet doorzichtig en bovendien zie je die hier zelden in bomen. Links én rechts van mij hetzelfde beeld. Huh? Mijn vierwieler was met opzet en van meerdere kanten besmeurd, beklad!

Met mijn neus vlak op de feiten moest ik teleurgesteld vaststellen dat hier dronken jeugd aan het werk was geweest. De substantie was voorzien van gore speekselbelletjes en rook mierzoet. Gatverdamme! Het was vast ook heel kleverig, maar zó ver ging mijn crime scene investigation nu ook weer niet, dus dat weet ik niet zeker. Vandaag gooi ik er maar een bescheiden wasprogramma'tje tegenaan.

Een emmertje water, een spons en de handen van Schuldige zouden het varkentje zeker goedkoper kunnen wassen, maar daar heb ik gewoon geen zin in en bovendien moet ik tenslotte een beetje werken aan mijn reïntegratie op de uitgeefmarkt.

En vanaf wanneer is je boek nou te krijgen? Die vraag kan ik eindelijk beantwoorden: de presentatie is op woensdag 15 november. Het aflosfeestje begint om 16.00 uur en wordt gehouden in Utrecht. Je bent dan van harte welkom, gezellig! Als je je even via de mail aanmeldt zorg ik voor een uitnodiging. Dit is je kans om één van de eerste exemplaren van Jong en Schuldig te bemachtigen, en dat voor maar €8,90! Eén klein dingetje: je wordt niet thuisgebracht.

Als je het feestje liever overslaat maar het ook meteen wilt hebben, dan kun je het vanaf nu rechtstreeks bij mij bestellen. Ik stuur het boek dan straks zelf naar je op. Let op: als je bij mij bestelt kost Jong en Schuldig elf euro. Dat is niet om even snel mijn spaarsaldo op te krikken, maar vanwege de verzendkosten. Bestellen doe je door mij even te mailen dat je het wilt hebben, dan wijst de rest zich daarna vanzelf.

Na de 15e kun je natuurlijk ook gewoon terecht in boekhandels en op websites als Bruna.nl en Azur.be. Het ISBN-nummer van Jong en Schuldig is 905515752X. Dankjewel!!

Alles wat hier gebeurt en drie weken vakantie, de bloemen op tafel, de kaartjes, de plotselinge reeks buiten-de-deur-eetafspraakjes met meelevende, toffe vrienden en betrokken, lieve vriendinnen... Allemaal heerlijk, maar ook gevaarlijk. Dat november de krapste maand sinds tijden zou worden dreigde even naar de achtergrond te verdwijnen.

Maar het is de hoogste tijd om van mijn wolkje af te komen en tegenvallers recht in de ogen te kijken. Eén daarvan is nog altijd de dure operatie van Kat, die net pas -na precies twee weken- van zijn kraag verlost is. Fans van Poes en Kat kunnen gerust zijn: het herstel duurde weliswaar langer dan verwacht, maar Kat is inmiddels zo goed als de oude. Eén van zijn poten is nu wel kletsnat vanwege een gigantische inhaal-waspartij, maar dat droogt wel weer op.

Al met al was dat een duur geintje en daar komt er nu nog eentje bij. Roet in mijn eten, maar ook een stukje gebit. Eén van mijn kiezen vond het nodig om problemen te hebben met sla en is een vierkante millimeter kleiner geworden. De tandarts is al geboekt en zijn rekening kan heus wel wachten tot na mijn salaris, maar hier word ik weer niet vrolijk van. Geen crouton of een pijnboompitje, maar een debiel blaadje slá! En verdorie nog groen ook.

Sorry Borsato, maar groen is echt veel mooier dan rood! Ik denk dat ik het voorlopig maar even zo laat... Waar ik ook maar niet op uitgekeken raak is de eindeloze lijst met heerlijke felicitaties, complimenten en bedankjes. Ik zou bijna weer een lening afsluiten, een weblog beginnen en gaan aflossen om dit nog een keer mee te kunnen maken. Ik lees ze keer op keer en ze maken me nog gelukkiger dan ik nu toch al ben!

Ook de rest van mijn bevrijdingsdag was waanzinnig. Uitgerekend gisteren werd het nieuwe boek van besparingsdeskundige Marieke Henselmans gelanceerd en ik mocht erbij zijn! Het eerste exemplaar was voor Geen Cent Te Makken-collega Peter van der Vorst en meteen daarna zaten ook 'vrekkenechtpaar' Hanneke van Veen en Rob van Eeden, François de Waal en Vrekje druk te bladeren. Precies op mijn grote dag was ik dus omgeven door allemaal collega's, voorbeelden en inspiratiebronnen. Kon niet mooier!

Grote ster was Marieke, die de laatste jaren stiekem mijn personal trainer was, maar vooral een te gekke vriendin werd. Een fatsoenlijk objectief stukje schrijven over haar Hoor wie klopt daar geld uit mijn zak gaat dus niet, maar dat hoeft ook niet. Op de vraag hoe je de dure maanden overleeft krijg je namelijk gewoon een uitgebreid, nuttig, traditiegetrouw humoristisch en vooral compleet antwoord. Bestellen doe je hier en als je het snel doet, krijg je haar Altijd Genoeg er héél misschien nog gratis bij...

Aan de kleur van rode wijn valt weinig te veranderen, maar eenmaal thuis stelde ik met ander aangenaam gezelschap nog tevreden vast dat het mooi wel vaak uit een gróene fles komt. En zo was de cirkel perfect rond en viel Schuldige moe, maar met een rijk gevoel en een grote grijns op zijn gezicht in slaap.

Dit is het moment waar ik 27 maanden naartoe geweblogd heb en nu het eindelijk, éindelijk zover is, weet ik eigenlijk niet eens waar ik moet beginnen. Maar IK BEN UIT DE SCHULDEN!! Bewijs het, bewijs het! Met alle plezier!

Saldo 0,00. Dat is, net als het plotselinge groen hier, behoorlijk wennen. Elke maand 300 euro aflossen hoeft niet meer. Ik ga rente kríjgen in plaats van betalen. Dingen als vakanties, kleding kopen en uitgaan kunnen weer, mógen weer. Nooit meer hoef ik te verzuchten dat ik krap zit als het nog twee weken duurt voor mijn salaris komt. Poes ziek, auto stuk, tandarts druk? Kom maar op. Hallelujah! Dag schulden... hallo leven!

Ondanks mijn onuitroeibare optimisme was het geen makkelijke tijd. Er zijn offers gebracht. Mijn schulden hebben absoluut een rol gespeeld in het sneuvelen van een relatie, een jaar geleden. Mijn sociale leven heeft er flink onder geleden. Aan de andere kant gebeurden er ook mooie dingen. Zo ontstonden leuke contacten. De uitnodiging van het NIBUD om mee te doen aan een jongerencampagne was een enorm compliment. Ik mocht anoniem mijn zegje doen in kranten en tijdschriften en als klap op de vuurpijl verschijnen mijn schrijfsels later deze maand ook nog keihard in boekvorm.

Maar het meest onvergetelijke en waardevolle was jullie support. Zowat álle 4.000 reacties op mijn 565 logjes waren enorm stimulerend, begripvol, aanvullend en hartverwarmend. Ik heb gewoon nu al zin om aan mijn kleinkinderen te vertellen hoe opa hartstochtelijk door jullie naar de finish werd geschreeuwd. Bijzonder, heel bijzonder. DANKJULLIEWEL!!

En hoe nu verder? We gaan sparen en ik blijf gewoon verslag doen van mijn vorderingen. Natuurlijk ga ik de komende tijd proberen mijn boek aan de man te brengen. Enkele bijzonder wakkere lezers hadden het allang gevonden op Bruna.nl, maar ik wilde dat graag zelf vermelden en erbij zeggen dat ik Maarten heet. Dus bij deze: aangenaam kennis te maken!

Schuldige is tenslotte Schuldige niet meer.