Leuk en aardig, al die zorgverzekering-toestanden en pepernoten, maar er moet af en toe ook nog een beetje afgelost worden. De laatste tussenstand van 2005 zie je links en laat zien dat er de afgelopen maand €304,39 afgegaan is. Aan rente was ik nu €48,11 kwijt en in november gooide Schuldige nog €1,78 méér over die balk.

En mijn voornemen dan om 2005 af te sluiten onder de €5.500,-? Dat staat nog steeds, maar pas op mijn volgende afschrift kan ik zien of dat gelukt is. De Postbank verstuurt die met ingang van 2006 nog maar één keer per maand, dus Schuldige heeft geen flauw idee wanneer dat duidelijk wordt.

Wel duidelijk is dat dit mijn laatste logje is dit jaar, want ik zit ineens zonder internet! Onlangs sloot Schuldige een slimme deal, waarbij ik als voorwaarde stelde dat ik niet zónder wilde komen te zitten. En ja hoor, ik ben alvast afgekoppeld van het oude systeem. Pas als er een monteur is geweest kan ik thuis de digitale snelweg weer op. Dat mannetje heb ik dus meteen besteld en hij mag als ik thuiskom van vakantie ook míjn koffertje naar binnen dragen.

Als alles meezit kun je hier op 4 januari weer een nieuw logje lezen. En dat betekent weer dat ik nu al moet gaan strooien met beste wensen. Sowieso wil ik jullie heel erg bedanken voor alle reacties, steun, tips en mails die ik dit jaar kreeg. Geweldig! En verder natuurlijk fijne dagen en alle goeds voor 2006, blijf gezond en uit de schulden.

In Gambia verruilt Schuldige de euro twee weken lang voor swingende dalasis en butut. Tijd dus voor wat huiswerk: honderd dalasi is ongeveer €6,50. En er gaan weer honderd butut in een dalasi. Maar wat ik zéker moet onthouden is het zinnetje haanii abaraka. Nee, dank u wel. Maandag gaan we!

Tegen sluitingstijd je boodschappen halen kan aardig voordeel opleveren. Ze staan op je te wachten tussen al hun vriendjes die volgens het etiket nog wél even meekunnen: afgeprijsde artikelen. De felle sticker op hun buik schreeuwt ons toe dat we NU snel moeten toehappen. Anders wordt het arme product opgegeten door de vuilcontainer, in plaats van door ons consumenten.

In de stamsupermarkt van Schuldige wordt geen brood afgeprijsd. Een kwestie van plannen dus, als ik niet met eierkoeken wil ontbijten. Maar voor vlees en zuivel loont het vaak wel de moeite om wat later te gaan. Na feestdagen is het helemáál raak. Ik kan voor iedereen die ik ken nu nog een chocoladeletter aanschaffen, en ook nog de goeie. Zoveel kortingsstickers bij elkaar zie je zelden.

Mijn mandje zat eigenlijk al vol, toen ik langs die enorme bak kwam. Verderop stond een stelling met chocolade kerstmannetjes, die natuurlijk niet bestickerd waren. Maar al deze Sint-spullen waren zielig. Schuldige waande zich in een asiel en stond op het punt één product te redden en op te nemen in zijn gezin. Het werd een kilozak strooigoed, compleet met tumtummetjes, schuimpjes en hartjes.

Tenminste houdbaar tot: 28-10-2006. Reken er maar niet op, jongens. Morgen komt er hongerig bezoek.

Nou, dat ziet er allemaal goed uit, zegt de witte jas terwijl de stoel me weer overeind drukt. Pardon? Geen gaatjes, niet binnenkort terugkomen, geen kosten maken? Nee. Schuldige moet het doen met een stevige hand en mag zomaar vertrekken.

De keren dat ik bij de tandarts vandaan kwam en er niets hoefde te gebeuren, zijn letterlijk op één hand te tellen. En dus kreeg mijn mond meteen de nodige winegums en cola te verwerken. Nee, helemaal geen klachten deze keer. Ook wel eens leuk!

Hee, een pakketje op de mat. Had ik iets besteld? Ik schud even ermee, stel vast dat het een dvd is en rats de envelop eraf. Geen Julia Roberts of aliens, maar Zicht Op Inkomen. Mij opgestuurd zodat Schuldige precies kan zien wat alle nieuwe wetjes en regeltjes doen met zijn salaris. Meteen voer ik het schijfje aan mijn dvd-speler, maar die lust 'm niet. Stom. Een cd-rom natuurlijk.

De computer weet er wel weg mee. Het programma adviseert me een loonstrookje te zoeken waar geen extra betalingen op voorkomen. Schuldige moet ver terug in zijn map, want de laatste maanden heb ik nogal wat onregelmatige uren gemaakt en dus ook extra betaald gekregen. Ah, februari biedt uitkomst. Ik vul alle veldjes in en dan is het duidelijk.

Mijn financiële hart springt eventjes over. Gróene cijfertjes! Maar... de zorgverzekering is hier niet in verwerkt. En inmiddels verdien ik ook meer dan in februari. En ga ik eigenlijk meedoen aan de Levensloopregeling? Die cd-rom is een prima idee hoor. Jammer alleen dat ik niet zo hou van films met een open eind.

Van de Nederlanders is een meerderheid van 56 procent tegen de invoering van het nieuwe zorgstelsel. Dat blijkt uit een peiling van Maurice de Hond. Waarom het halve land tegen is, vertelt onze nationale peilneef er helaas niet bij. Ja, veel mensen (waaronder Schuldige) zijn heel wat duurder uit zodra de kalender aan januari begint. Maar ik heb nog geen andere tegenargumenten gehoord. Jij wel?

In huize Schuldige liggen de papieren inmiddels klaar. AnderZorg gaat eruit en ik breng alles onder bij de verzekeraar waar mijn werkgever zaken mee doet. Nadere bestudering van hun aanbod leert trouwens dat ik nog duurder uit ben dan ik woensdag dacht... In plaats van €101,20 is Schuldige straks €119,60 kwijt. De noodzakelijke standaard tandverzekering kan ik namelijk alleen krijgen als ik ook het standaard aanvullende pakket neem. Shit. Nou ja.

Niet de goedkoopste keuze dus, maar voor mijn gevoel wel de beste. Vooral omdat ik behalve de vergoedingen ook de bereikbaarheid en klantvriendelijkheid heb meegewogen. Bovendien heeft Schuldige er geen omkijken naar, want de premie wordt ingehouden van mijn salaris. Met het schrappen van AnderZorg kan ik dus één vaste last van mijn begroting doorstrepen. Per maand was dat maar €19,95... Wat zal ik dat missen.

Nederlandse huishoudens moeten volgend jaar gemiddeld tussen de 15 en 16 procent meer betalen voor de levering van elektriciteit en gas door de drie grootste energiebedrijven. Dat komt neer op een bedrag van tussen de 135 en 150 euro. Dit blijkt de leveringstarieven van Nuon, Essent en Eneco voor 2006.

Zij hebben samen nog altijd het grootste deel van de Nederlandse markt in handen. De prijsverhogingen betreffen de leveringskosten, inclusief BTW. Andere toeslagen, zoals energiebelasting, zijn niet meegerekend. De drie energiebedrijven gaan uit van het verbruik van een gemiddeld huishouden voor stroom van 3500 kWh. Voor gas hanteren Essent en Eneco een gemiddeld verbruik per huishouden van 2000 kubieke meter, Nuon gaat uit van 1820 kubieke meter.

Uitgesplitst naar gas en stroom, stijgt het leveringstarief voor gas bij Essent met 14,4 procent, bij Nuon met 14 procent en bij Eneco met 15 procent. Voor elektriciteit is dat respectievelijk 17 procent, 18 procent en 15 procent. (Bron: ANP)

Dit nieuws schreeuwt om een rijtje besparingstips: alsjeblieft.

Terwijl Albert Heijn me kortingspasjes voor Pampers stuurt omdat ik "vertrouwd ben met hun baby- en peuterproducten" en ik bedank voor een interview in NRC Handelsblad omdat ze er per se een foto bij willen zetten, snij ik graag opnieuw even het nieuwe zorgstelsel aan.

Naast mijn basispakket van AnderZorg ben ik ook nog verplicht aanvullend verzekerd via mijn werk. Bij die andere maatschappij zien ze wel brood in Schuldige: hups, alle pakketten en extra's worden op maximaal gezet en daarmee zou ik per maand meer dan €143,- kwijt zijn. Dat doen we dus even niet. Want ik denk voorlopig niet met reuma naar een zorghotel te hoeven, ik heb nog geen kunstgebit en kraamhulp is ook niet nodig. Ook al denkt Appie blijkbaar anders over dat laatste.

Natuurlijk kan mijn situatie zorgelijker worden. Maar voorlopig verwacht ik toch alleen maar geld kwijt te zijn aan de tandarts. Die wil nog wel eens een gaatje vinden, dus Schuldige komt niet weg met een basispakketje. Bij AnderZorg ben ik voor €95,- helemaal onder de pannen, via mijn werk voor €101,20. Ik ga eens fijn een nachtje slapen over dat kleine verschil. En als daar een baby van komt, zoek ik het wel weer opnieuw uit.

Aan de positieve reeks logjes over mijn zorgverzekeraar AnderZorg komt vandaag een eind. Nu de goedkoopste (basispakket: €19,95), maar ook de slechtste (qua klantvriendelijkheid). Niet onderzocht door Schuldige, maar door het instituut NIVEL. De uitkomst werd gepresenteerd bij de lancering van KiesBeter.nl. In het leven geroepen om ons te helpen bij het kiezen van de best passende zorgverzekeraar.

Op naar de site. Ha, een kostenvergelijking. Eens even zien... Mooi, AnderZorg is straks ook de goedkoopste, ik wíst het! Het basispakket kost €82,50. Ho, wacht even. Kom ik daar nu echt achter via een vergelijkingssite?! Schuldige heeft behalve een wollige nieuwsbrief zonder premiebedrag nog helemaal niks van AnderZorg gehoord. Verrek, nu hebben ze het ook snel op hun eigen site gezet. Wat een rakkers.

Hoe dan ook, het premiebedrag is bekend. Het nieuwe zorgstelsel betekent voor Schuldige dus dat hij maandelijks €62,55 extra kwijt is. Als ik bij AnderZorg blíjf natuurlijk, want dat is helemaal niet zeker. Het Grote Vergelijken gaat nu pas echt beginnen en alleen maar naar de kosten kijken is in dit geval geen slimme zet. Mensen, ga shoppen, zoek het uit, kijk en vergelijk. Het loont echt de moeite.

En nu wilt u natuurlijk weten of al die moeite van donderdag een beetje beloond is tijdens het heerlijk avondje? Ruimschoots, mag ik wel zeggen. Kijkt u even mee naar wat Schuldige zijn huis heeft binnengesleept?

* 100 waxinelichtjes (voor de donkere dagen en de knusse)
* Nivea Bath Care for Men (en for onder de douche)
* Wekker (die de tijd ook met licht op de muur projecteert)
* Pluizentondeuse (éindelijk...)
* Reisgids Gambia (leer ik wat meer dan alleen de temperatuur)
* Maak Je Eigen Mok-set (beschilderen, bakken, drinken)
* SimCity 3000 (zit ik straks nóg langer achter de pc)
* Dirk-Jan ('s lands beste strip)
* Decoratie-TV met bewegende beelden van het heelal (oh yeah)
* Twee chocoladeletters (nog compleet)

Dat kan slechter, dacht ik zo.

Ik ben beroofd! In een trein nog wel! Heel eventjes had ik de tas, die bij mijn voeten stond, uit het oog verloren. De dader moet razendsnel hebben toegeslagen. Ik kijk mijn medepassagiers op het balkon wanhopig aan. Begin te graaien tussen hun tassen, wat me op een kwade reactie van een oudere dame komt te staan.

Okee, even rustig. Hoe erg is dit? Wat ben ik kwijt? Mijn agenda, rijbewijs, paracetamolletjes, wat papieren en mijn portemonnee. Die laatste was natuurlijk behoorlijk leeg, maar mijn pasjes zijn wel foetsie. Inclusief die hippe die ik laatst bij de Postbank had ontworpen. Ik moet eruit. Waar is een conducteur? Ik moet eerst die pasjes blokkeren.

Een brede NS'er neemt me mee naar een kantoortje. Ik steek onderweg mijn verhaal af, maar daar luistert hij niet naar. Hoe vaak zouden berovingen voorkomen in de trein, vraag ik me ineens af. In het kantoortje vangt een donkere dame me op. Ze luistert naar me en we kruipen samen achter een computer.

En toen werd Schuldige inderdaad wakker.

Nou geef ik dus heel weinig geld uit. En toch valt mijn portemonnee uit elkaar. Van ellende misschien wel. Nee, Schuldige heeft zó vaak tevergeefs het kleingeld-vakje opengetrokken dat zich spontaan een heel nieuw vakje heeft gevormd.

Hoog tijd dus voor een nieuwe. En wat een goeie aankoop! Kijk nou toch eens wat ik er allemaal voor nop bij cadeau kreeg...

Allemaal best leuk en aardig hoor, dat besparen. Maar volgens mij begin ik een beetje door te slaan. Vanmorgen was ik ineens bezig met het losscheuren van proefzakjes anti-roosshampoo uit tijdschriften. Ik héb niet eens roos.

Maar zodra het gaat sneeuwen, helpt L'Oréal me er doorheen.

Niet veel mensen in mijn omgeving weten van mijn schuld af. Het zijn een maar paar familieleden en een handjevol echte vrienden. Ze stimuleren me, bezoeken deze weblog soms en vragen geregeld hoe het ermee staat. Als ik eens schrijf dat ik een beetje krap zit, bieden ze meteen hun hulp aan. Dat soort mensen. Goede vrienden.

Eentje springt er bovenuit. Die heeft al heel wat uurtjes naar de verhalen van Schuldige moeten luisteren, maar ze doet het graag. Al vaak gaf ze me met haar raad een zetje in de juiste richting. Zelf zit ze er warmpjes bij. Toch klapperde ik even met mijn oren toen ze me aanbood om 5.000 euro van haar te lenen.

Mijn grijze massa begon meteen op volle toeren te werken. Voor- en nadelen schoten door mijn hoofd en er gingen nog meerdere nachtjes slapen overheen. Het scheelt een behoorlijke duit rente, ik ben eerder klaar en ik zou haar zonder twijfel even trouw aflossen als ik nu bij de Postbank doe. Maar ja, geld lenen van vrienden...

Bovendien wil ik het eigenlijk helemaal zelf doen. Schuldige verheugt zich nu al op de niet te beschrijven kick die het zal geven als hij alles tot aan de allerlaatste cent zélf heeft afbetaald. Ik heb haar aanbod dus dankbaar afgeslagen. Dat voelt goed. En nu kan ik tenminste ook nog even doorgaan met schrijven!

Met halfbevroren vingers sjok ik door de stad. In mijn hand bungelen een paar volle plastic tasjes en aan de andere kant klem ik met mijn arm vier rollen inpakpapier tegen mijn lijf. Vol met mijtertjes en stafjes natuurlijk. Heel wat winkels zijn gisteren met een bezoekje vereerd.

Bij mij thuis is altijd stevig aan de Sint gedaan. Eerst met lootjes en surprises, maar sinds een paar jaar luidt de opdracht anders. Een klein cadeautje voor iedereen, mét een stukje proza. De avond van 5 december is, het moet gezegd, altijd beregezellig. Schuldige heeft een gróte familie en traditiegetrouw is iedereen van de partij.

Een slimme Sint is er één die in maart begint. Een opmerking in die trant stond ooit in het blad Genoeg. Ik mag dan geen slimme Sint wezen, maar ik ben wel een geslaagde. Tijdens het aanstaande heerlijk avondje wordt wederom niemand teleurgesteld. Als het in maart wat minder koud is, ga ik weer.