Zal ik u eens wat vertellen? Ik vind het helemaal niet erg om rekeningen te betalen. Stiekem vindt Schuldige het eigenlijk zelfs wel leuk. Overschrijvingen op de bus doen of rekeningen voldoen via internetbankieren geeft me een tevreden gevoel.

Zal ik u nog eens wat vertellen? Je auto APK laten keuren hoeft maar € 36,02 te kosten. Schuldige was vandaag bijna het tienvoudige kwijt: maar liefst € 311,39. Het zal u niet verbazen dat ik geen voldaan gevoel overhou aan déze rekening.

Natuurlijk is er voor dat geld het nodige aan gebeurd en rijden we weer iets veiliger rond dan gisteren. Het gevolg is echter wel dat ik nog net mijn vaste lasten kan betalen en dan heb ik echt niets meer over. En het is nog niet eens september.

Schuldige heeft nu dus een serieus probleem. Moet ik geld terugboeken van mijn Doorlopend Krediet? Liever niet. Lenen van iemand? De drempel is torenhoog. Ik denk er serieus over om mijn auto maar te verkopen. Deze kostenpost ben ik spuugzat.

Hoe brei ik hier nu een positief einde aan? Ik kom niet veel verder dan de lichaamsbeweging die deze autoloze dinsdag me bracht. Zelfs de zeven Wilhelmina-pepermuntjes die ik van de garage meekreeg "voor onderweg" irriteren me nu.

Uw schrijver draagt een zware last, dat is inmiddels wel bekend. Gelukkig wordt die last elke maand minder, totdat mijn schuld helemaal in rook is opgegaan en ik niets meer op mijn schouders voel drukken.

Voor al het andere wat ik dagelijks met me mee moet dragen, had Schuldige een rugzak (voor de liefhebbers: een Eastpak). Jarenlang liet hij zich zonder morren vullen.

Totdat-ie het na de zoveelste zware colafles genoeg vond en een hengsel losliet. Maar nu heb ik een nieuwe. Geregeld door een vriendin die hem ergens tegenkwam voor maar 1,50. En hem vervolgens aan mij gaf. Zo komen we er wel. Dankjewel!

Ach, zo'n vaart zal dat niet lopen. Ik ben anderhalve week op vakantie, dan kan ik best twee keer héél eventjes naar huis bellen om te zeggen dat alles goed gaat. En om te horen of er nog iets schokkends is gebeurd in de wereld. Dat dacht Schuldige vorige maand.

Deze maand heb ik meteen daar spijt van. Schuldige had beter even een telefoontje kunnen plegen als er iets slécht gegaan was. En dat nieuws had ik thuis beter kunnen inhalen. Dan had ik tenminste nu geen rekening van 67,44 euro gekregen, terwijl die normaal 29,50 is.

Het is me wat. Deze maand kreeg ik 1.509,32 euro overgemaakt. En hoewel Schuldige heus wel weet dat veel mensen een lager inkomen hebben, vind ik het toch niet genoeg. In mijn situatie mag ik dat, geloof ik, wel zeggen. De laatste keer dat het minder was, was in februari.

De bezoeker die hier wat vaker komt weet dat het bedrag onderaan mijn loonstrookje elke maand anders is. Deze keer kon ik vanwege mijn vakantie veel minder onregelmatige uren werken dan normaal. En dat ziet Schuldige meteen terug. Volgende maand beter, zullen we maar (weer) zeggen.

'Meeste burgers erop vooruit' (de Telegraaf)

'Meeste huishoudens in 2006 in de plus' (Algemeen Dagblad)

'Vooral gezin erop vooruit' (Trouw)

'Oké dan!' (Schuldige)

Eenmaal... andermaal...  verkocht!
(Voor 55 euro aan een stel dat het bed met een aanhanger kwam halen)

Hoera mensen, de nieuwe Marie Claire is uit! Normaal gesproken zou ik daar geen logje aan wijden, maar nu Schuldige erin staat, kan ik natuurlijk niet anders. Het interview dat ik in juni gaf, staat in de september-editie op pagina 80. Net als destijds met Girlz! volgt hier de letterlijke tekst.

STOK ACHTER DE DEUR
Zelf wakker schrikken en je schulden aanpakken, dat is wat het Nibud wil bewerkstelligen. Guido (niet zijn echte naam) kwam een aantal jaren geleden op een heldere dag op het idee al zijn tekorten op een rij te zetten en kwam op een schuld van 18.000 euro. Wekelijks houdt hij op schuldig.web- log.nl bij hoe het gaat met afbetalen. "Ik zie het als een goede stok achter de deur. Alsof ik voor Nederland met de billen bloot moet, al blijf ik anoniem."

Hoe komt een 28-jarige journalist met een fulltime baan aan 18.000 euro schuld? "Door een opeenstapeling van een aantal domme uitgaven. Ik zag gewoon het gevaar niet. Ik vond leuke dingen doen belangrijker. Dat werd van kwaad tot erger. Als ik niets had, sloot ik een lening af, dat vond ik heel normaal. Op de middelbare school leende ik al van bekenden, om te zorgen dat ze me wilden lenen, beloofde ik het dubbele terug te betalen. Op een gegeven moment stond ik op van alles in de min en sloot ik doorlopende kredieten af. Toen ik het huis uitging, werd het alleen maar erger. Om spullen voor mijn huis te kopen, sloot ik opnieuw leningen af. Dat is in Nederland echt een makkie, als je maar een salarisstrookje kan laten zien, gaan alle deuren voor je open en dan stond ik na een half uur weer buiten met een lening van een paar duizend euro op zak."

"Die leuke dingen doen bestonden uit zaken als: een dure armband voor mijn ex kopen, en een limo voor een dag huren. Ik vond dat je als man ook alles hoort te betalen voor je vriendin, het mooiste was nog niet mooi genoeg. Toen die relatie uitging en ik een nieuwe vriendin kreeg, dacht ze al snel: waar blijft die limo? Moest ik haar bekennen dat ik  enorme schulden had." Gelukkig bleef de liefde, ook toen de miljonair een arme sloeber bleek. "Ze stelde zich begripvol op."

Guido weigert te lijden onder zijn schulden, maar is wel voorgoed omgeturnd. "Dat had ik destijds niet gedacht, maar ik ga nu op een haast obsessieve manier met geld om. Besparen wordt een sport. Maar ik houd het wel leuk hoor. Het doel is steeds iets af te lossen, maar ook leuke dingen te blijven doen. Ik kom ook nog gewoon bij Albert Heijn.

Pas als alle rode cijfers zijn verdwenen, zal hij zijn ouders en vrienden vertellen hoe diep hij op geldgebied was gezonken.  Het Nibud kan trots op hem zijn, want wat hem betreft was dit een eenmalige afglijder. "De enige lening die ik ooit nog aan zal gaan is die voor een hypotheek. Roodstaan, nooit meer. Nog geen tien eurocent!"

Ze hebben een 28-jarige journalist van me gemaakt, lachen! Ben erg tevreden met de weergave, het klopt voor de rest precies, al blijft het natuurlijk een samenvatting. Ik weet alleen niet welke schuilnaam ik mooier vind: Guido uit de Marie Claire of Erik, zoals in Girlz! Opvallend trouwens, twee bladen met een damespubliek. Who's next?

Ons poepsjieke, maar gratis nieuwe bed slaapt heerlijk. Maar de komst van het gevaarte zorgde wel voor een probleem. Wat te doen met het oude bed (foto)? Een logeerbed hadden we al. En dus belandde ons oude nestje op een bekende veilingsite.

Aan het einde van de dag was-ie door ruim 400 bedlozen bekeken en was het hoogste bod 120 euro! Wat Schuldige betreft was de verkoop geslaagd.

En nu staat ons oude bed nog steeds hier, en is de advertentie off-line. Wat er gebeurd is? De hoogste bieder reageert niet op mijn mail. Degene die 110 euro bood, bleek ineens al voorzien. Ach, dat kan nog. Maar het stuk onbenul dat ik vervolgens graag 100 euro lichter had willen maken, sloeg alles.

Advertentie: aangeboden: net bed, 1.40x2.00!
Ene Tamara: ik krijg een matras van 1.60x2.00. Past-ie op het bed?

Binnenkort dus nog maar eens proberen.

Eigenlijk wilde ik het niet. We hadden al een kat en die heeft het in z'n eentje prima naar zijn zin bij ons. Bovendien kosten huisdieren geld en daarvan wil ik natuurlijk zo min mogelijk uitgeven. Om een lang verhaal korter te maken: mijn vriendin was niet te vermurwen en Schuldige wel, zo bleek.

Maar zeg eens eerlijk... Kun jij zo'n hompie van 9 weken weerstaan?

Welkom Poes!

Op de Schuldenmeter links prijkt weer een nieuwe tussenstand. Schuldige laat de 8.000-grens ver achter zich en heeft nog 7.773,44 euro te gaan. Er is 243,80 euro afgegaan, de afgelopen maand. Mede door de vakantie was er helaas geen ruimte om een extra aflossing te doen.

Een lager openstaand bedrag werkt natuurlijk ook door in de rente. Die was nu 56,20 tegen 58,22 in juli. We komen er wel!

Hoewel ik een heel klein beetje verder achterop raak op mijn deze week geplaatste schema, zie ik het voor komende maand zonnig in. De grens van 7.500 wordt een mijlpaal: dat is immers de precies helft van mijn doorlopend verdriet krediet.

Raar idee eigenlijk. Je brengt ongeveer een derde van je leven slapend door en bij elkaar opgeteld lig je járen te pitten. Slapen zelf is gelukkig nog gratis, maar tenzij je gewoon op de vloer gaat liggen moet je toch geld uitgeven. Je begrijpt dat Schuldige niet uitrust in een Hästens, ook al schijnen die bedden een heel leven lang mee te gaan. Nee, ik sliep in een goedkoop bed, op een houten lattenbodem en op een matras met kuilen.

Sliep? Inderdaad. Hoewel we hier blij moeten zijn dat we überhaupt een bed hébben, was van comfort in de slaapkamer van Schuldige eerlijk gezegd weinig sprake meer. En geld om een nieuw matras of een betere lattenbodem aan te schaffen is er in mijn situatie natuurlijk niet. Die honderden euro's kan ik wel beter besteden. Er leek op korte termijn dan ook geen verandering te komen in de brakke toestand waarin ik zeer regelmatig wakker word.

Nee, wérd. Dankzij een lieve kennis slaapt Schuldige straks op een kersverse matras. M'n nachtkastje heeft er een bewoner bij, want het bed eronder is uitgevoerd met een afstandsbediening. Met één druk op de knop word ik rechtop gezet of zoemen mijn benen de lucht in. Of allebei tegelijk! Schuldige kan zijn (nu nog) armoedige leventje vanaf morgen stukken beter aan. Het oude bed ga ik proberen te verkopen.

Wat een slaapverwekkend logje, eigenlijk. Welterusten!

Vandaag was ik op bezoek bij het NIBUD, u weet wel, het Nationaal Instituut voor Budgetvoorlichting. Schuldige vond het erg interessant om eens te praten met mensen die ooit mijn tegenpolen waren, maar op wie ik in de loop van de tijd toch steeds meer ben gaan lijken. Als deze experts me drie jaar geleden hadden ontmoet, hadden hun handen vast gejeukt. Nu kunnen ze eigenlijk niks meer voor me doen. 'Schuldige, je klinkt NIBUD-proof!' Een groter compliment is haast niet denkbaar.

Terloops kreeg ik ook nog antwoord op een vraag die ik mezelf al een tijdje stelde. Hoe kan het toch dat er jongens van 18 zijn met een BMW onder hun kont, terwijl Schuldige maar niet verder komt dan zijn Golfje? Ze zullen er vast niet allemaal eerlijk voor gewerkt hebben, maar het antwoord lag eigenlijk voor de hand. Veel van die gasten wonen nog thuis en als pa en moe dan niet de guts hebben om kostgeld te vragen, is het natuurlijk lekker verdienen (en uitgeven).

Reuze interessante club, dat NIBUD. Twee uur was wat mij betreft veel te kort.

De betaalrekening wordt steeds meer gebruikt om krediet op te nemen. De Nederlandse huishoudens stonden eind juni voor bijna 7 miljard euro rood op hun betaalrekeningen. Dat is 12 procent meer dan een jaar eerder. Maar het aantal mensen met een negatief saldo is vrijwel niet veranderd. Volgens het Centraal Bureau voor de Statistiek zijn er twee oorzaken: de vermindering van de koopkracht en het gedrag van de consument. Die vindt het een makkelijke manier van krediet opnemen. De totale schuld per huishouden steeg in een jaar tijd met 100 euro van 3.400 euro naar 3.500 euro. (Bron: NOS Teletekst)

Een makkelijke manier van krediet opnemen? Geen speld tussen te krijgen, maar het is natuurlijk wel de duurste vorm van lenen. Een gevaarlijke ontwikkeling, als je het mij vraagt. Rood staan is vaak de eerste stap in de richting van andere problemen.

Sta jij ook rood op je betaalrekening en vind je dat een probleem?

Staatsloterij is op zoek naar de bezitter van het Staatslot waarop tijdens de meitrekking van de Staatsloterij 1 miljoen euro is gevallen. De miljonair-in-spé kocht het winnende Staatslot bij een Bruna-vestiging in Oosterhout. De bezitter van het winnende Staatslot heeft zich de afgelopen drie maanden nog niet bij de Staatsloterij gemeld. Normaal gesproken melden winnaars zich binnen 1 à 2 weken. De Staatsloterij roept mensen die een Staatslot in Oosterhout hebben gekocht op hun Staatslot er nog eens bij te pakken en goed te controleren.

De laatste keer dat de Staatsloterij op zoek moest naar een winnaar was in maart 2003. De winnaar van de, destijds tijdens de februaritrekking gevallen, Jackpot van 5 miljoen euro heeft zich uiteindelijk nooit bij de Staatsloterij gemeld.

UPDATE:
De bezitter van het Staatslot waarop tijdens de meitrekking van de Staatsloterij 1 miljoen euro is gevallen heeft zich gemeld. De winnares liep vanmiddag toevallig binnen bij de Bruna-vestiging in Oosterhout waar zij drie maanden geleden het winnende lot had gekocht.

Vanochtend had de Staatsloterij via de media de bezitter van het winnende lot opgeroepen zich te melden. Na de oproep werd het druk bij de Bruna-vestiging in Oosterhout. Toen de - naar later zou blijken - bezitter van het winnende lot begreep waarom het zo druk was, liet zij haar eigen Staatslot controleren. Dit bleek het winnende Staatslot te zijn.

Schuldenaars worden steeds harder aangepakt door de personen of instellingen bij wie ze in het krijt staan. Dat meldt de Nederlandse Vereniging voor Volkskrediet (NVVK) vandaag.

Schuldeisers hebben sinds de invoering van de wettelijke schuldsanering in 1998 twee mogelijkheden als ze hun geld willen terugkrijgen. Op basis van de wet kunnen ze afdwingen dat de debiteur drie jaar lang onder curatele komt te staan van een bewindvoerder. De andere, minder ingrijpende optie is een traject via één van de kredietbanken.

De stevige aanpak wordt de laatste jaren steeds populairder. Waar in 2000 nog 30 procent van de schuldeisers koos voor de bewindvoerder, is dat nu 42 procent. NVVK-voorzitter Jaarsma vermoedt dat de crediteuren op deze manier hopen meer geld terug te zien en dat ze het extra straf-element van de bewindvoerder waarderen.

Ooit was ik best heel goede vrienden met haar. We kwamen samen overal en nooit werden we ergens geweigerd. Deuren zwaaiden voor ons open als we hand in hand ergens binnenkwamen. Dat we vooral op míjn zak teerden, nam ik voor lief. We hadden het immers fijn.

En op een dag boterde het niet meer tussen ons en zagen we elkaar niet meer. Ik dacht nog wel veel aan haar. De ruzie was pas voorbij toen ik haar helemaal aan de Postbank had terugbetaald. Credit-cards en Schuldige... het komt waarschijnlijk nooit meer goed.

Ik heb er helaas een soort reclame-allergie aan overgehouden. ABN AMRO heeft weer een brief voor niks verstuurd. Want ik zit niet te wachten op een Privé Pakket met een rekening (hebben we al), spaarrekening (check), een Wereldpas (present) en gratis internet-bankieren (what else is new?). Want neem ik er nu een credit-card bij, dan worden mijn bankzaken veel goedkoper!

Nee, geen nieuw pasje voor Schuldige. Al is het maar om te voorkomen dat ik een extra bijdrage lever aan De nieuwe kwartaalwinst. (zie vorig logje)

ABN Amro heeft in het tweede kwartaal een nettowinst geboekt van 987 miljoen euro. Dat is 11 procent meer dan in dezelfde periode vorig jaar, toen het winstcijfer 889 miljoen euro bedroeg. Dit heeft ABN Amro maandag bekendgemaakt.

Schuldige is even stil...