Zebrapaden. In het leven geroepen voor voetgangers, zodat ze veilig kunnen oversteken. Auto's én fietsers moeten altijd stoppen, zodra ze een lopend persoon ontwaren die over de witte strepen naar de andere kant van de weg wil.

Schuldige moet dat als automobilist dus ook, zelfs al heeft hij haast en is het wegdek nat. Een eigenwijze meneer maakte vanmorgen bijna kennis met mijn motorkap en kon het bijna niet meer na vertellen. Schuldige trapte zijn rem zo ver mogelijk in, gleed door, maar stond net op tijd stil. Gelukkig was de automobilist achter me alert.

Ik geef het meteen toe: ik zag hem niet op tijd. Maar uit koppigheid een zebra opbanjeren en dan maar zien wat er gebeurt... dat getuigt ook niet van veel verkeersinzicht.

Wat zeggen ze nou altijd? Je betaalt je hele leven? Poeh...

Vorige maand werd ik door KPN nog 'netjes' telefonisch benaderd met de vraag of ik goedkoper wilde bellen. Aanbieder Scarlet pakt het anders aan en gaat deze dagen in mijn buurt langs de deuren.

Schuldige belt via KPN met Tele2 en is daar prima over te spreken, al weet mijn partner de rekeningen soms nog aardig de hoogte in te krijgen. Daar is het misschien ook een vrouw voor. 

Voor de deur staan twee heren die ongeveer even oud moeten zijn als ik. Ze dragen een keurig pak, maar dragen daar een te groot, rood jack overheen. In hun hand hebben ze een soort memoblok. Het logo maakt me gelukkig direct duidelijk waar ik mee te maken heb.

Verkoper: Goedemiddag, ik ben van Scarlet en...
Schuldige: Dat zie ik en voor je een heel verhaal afsteekt: ik ben tevreden met hoe ik bel en stap niet over.
Verkoper: Maar de tarieven van Scarlet zijn het voordeligst en...
Schuldige: Dat zal allemaal best wel, maar ik vind het best zo. Dus tot ziens.
Verkoper: Maar weet u zeker dat u niets wilt horen over onze actie waarbij u...
Schuldige: Heel zeker.

Ik ben benieuwd wie de volgende is. Kom maar op.

De heerlijkste dag van de maand ligt al weer achter me: het is weer pay-day geweest. Deze keer is er 1.602,55 euro bijgeschreven, zo'n 100 euro minder dus dan eind augustus.

Het schommelt wat, omdat ik af en toe op onchristelijke tijden werk en daarvoor dan iets extra krijg. Mijn verwachting is dat ik oktober goed doorkom. Inmiddels ben ik ook een beetje aan het bekijken waar ik met de jaarwisseling wil zijn.

Onder de 11.000 euro moet kunnen!

Geachte Schuldige, Op dit moment hebt u een (Variabel) Doorlopend Krediet van de Postbank. Een heel gemakkelijke manier om geld te lenen. Of dit nog steeds de meest aantrekkelijke leenvorm voor u is? Dat hangt af van het doel waarvoor u het geld nodig hebt, hoeveel u leent en hoe snel u wilt of kunt aflossen.

Een fragment uit een brief van de Postbank. Eigenlijk komt het hierop neer: ik kan maandelijks iets meer betalen en sneller klaar zijn of minder betalen waardoor het iets langer duurt. Dat laatste scheelt natuurlijk maandlasten.

Het spreekt me eigenlijk allebei wel aan. Schuldige onderzocht al eens eerder of zijn lening goedkoper kon, maar dat ging steeds niet door omdat ik een huurwoning heb in plaats van een koopwoning. Bij de brief zit een bon waarmee ik vraag of de bank me een keertje belt om het erover te hebben. Dat kan geen kwaad, lijkt me.

Of de politie nu je beste vriend is of niet: het gaat ver om op allerlei plaatsen in het land voertuigen in brand te steken. De 'politieauto-pyromaan' sloeg al toe in Muiden, Nederhorst den Berg, Vleuten, Deventer, Zeist en Weesp. In totaal gaat het inmiddels om meer dan 50 auto's en motoren. Een collega en ik besloten een weddenschap af te sluiten over de volgende plaats waar wagens zouden worden aangestoken. Hij dacht Naaldwijk en ik hield het op Apeldoorn.

We zetten er een fles wijn op, maar geen van ons beiden dacht die ook echt te moeten leveren of te krijgen. Groot was natuurlijk mijn verbazing toen ik zag dat het inderdaad de Gelderse stad was! Dat wordt gratis genieten met een grote G. Aangezien we de smaak te pakken hebben, kozen we meteen volgende doelwitten uit. Schuldige denkt Hilversum. En jij?

(Niet meeraden als je de pyromaan bent, s.v.p.)

Met dank aan een hele aardige tante schoof ik gisteren aan in een tapasrestaurant in de stad. Een zaak waar ik een keer of zes eerder was geweest en waar ik elke keer enorm genoten had. We begonnen net als altijd met het verrukkelijke pan con tapenade y aïoli, brood met tapenade en knoflookboter.

Het was al een tijd geleden dat ik uit eten was geweest, want in mijn situatie kun je dat nu eenmaal beter niet meer doen.

Al snel werd duidelijk dat de twee camareros, waarvan er eentje wel iets weghad van Jan-Jaap van der Wal van Dit Was Het Nieuws, de drukte niet aankonden. Het duurde een eeuwigheid voor we onze bestelling konden doorgeven. Het duurde nog langer voor onze mahon, cangrejo, champinoñes rellenos, gambas al ajillo en calamares op tafel kwamen. Sommige tapas waren lauw.

De bediening vergat het derde stokbrood, onze rekening en het wisselgeld. We vonden het raar: het was de eerste keer dat we dit restaurant geen voldoende konden geven. Maar de bon maakte toch wat goed: gelukkig waren ze ook een stokbrood en twee colaatjes vergeten aan te slaan. Scheelt toch weer 6,15 euro.

Felicite al cocinero de mi parte? (Mijn complimenten aan de chef?) Deze keer niet.

Vroeger oefende de kermis een onweerstaanbare aantrekkingskracht op me uit. Van te voren hield ik de aanplakbiljetten in de gaten en op de eerste dag van het verblijf stalde ik mijn fiets veel te vroeg in de buurt. Het waren niet de botsauto's of de Spin die me trokken, maar de wagens waar je wat kon winnen. En dan vooral die schuifkasten, waarbij er -als je op het juiste moment schoof- prachtige schatten in het vakje vielen.

Op verschillende kermissen heb ik destijds vele honderden guldens verspeeld. Dat ik wat dat betreft volledig genezen ben, bleek gisteren in het Gelderse boerengehucht Ingen. Ik had al jaren geen kermis meer gezien, maar het jongste zusje van mijn vriendin was niet te vermurwen. Haar moeder haalde drie kaartjes voor de Rups en we namen plaats.

Terwijl er andere mensen instappen kijk ik eens om me heen. Het terreintje vlak bij de kerk wordt bevolkt door enkele tientallen lokale jongeren. Ik schat ze tussen de 10 en 12 jaar, maar ze staan erbij alsof ze tussen de 16 en 18 zijn. Hier en daar probeert een gepensioneerde boerin wat plezier te vinden met een kleinkind. Een paar oude mannetjes zijn met een geweer in de weer, maar ze raken niks.

De Rups bestond uit een cirkel van aaneengesloten bakjes in een tent, die zelfs in de begindagen van Bassie & Adriaan al gedateerd moet zijn geweest. De eigenaar mocht willen dat zijn toko iets weghad van de Rups op de foto. We reden enkele tientallen rondjes en halverwege kwam er een door motten aangevreten kap over ons heen. Ik vroeg me af hoe vaak in deze karretjes de liefde was bedreven.

Behalve deze wereldattractie waren er botsauto's, een schiettent, een kar waar je eendjes kon hengelen en een tent met allerhande snoep. De kraam met schuifautomaten liet me koud. Bovenin hingen knuffel-clownvissen die Nemo moesten voorstellen, waarin je ongetwijfeld eerst een fortuin had moeten investeren. Ik snapte er ineens niets van dat ik ooit een zo'n afzichtelijke aansteker of een kaartspel met blote vrouwen wilde winnen.

Mijn schoonzusje hengelde in no-time drie eendjes naar boven en zocht als prijs een setje scoubidou-touwtjes uit. Haar moeder verbood haar om ze in haar mond te doen en we vertrokken. Het feit dat ik geen cent had uitgegeven bezorgde me een klein moment van geluk.

Was er dan helemaal niks positiefs? Toch wel. De oliebollen die de plaatselijke harmonie had gebakken, waren eigenlijk best te eten.

Eigenlijk vroeg ik me al af waar-ie bleef. De plaatselijke merkdealer lichtte mijn auto door en durfde 2200 euro te vragen om hem weer helemaal piekfijn in orde te maken. Zie ook en in deze volgorde de verhaaltjes Schuldige laat auto keuren, Schuldige rouwt vast vooruit, Schuldige blaast reparatie af en Schuldige rijdt weer gekeurd.

Ze belden vervolgens doodleuk niet terug, waarop ik mijn Golf III uit 1992 bij de concurrent heb laten keuren. Wat me heel wat minder kostte.

Vandaag viel alsnog een rekening op de mat van die eerste garage. Diagnose kosten maximaal 1 uur, staat er. Geen man overboord, Volkswagen-vrienden. Ik betaal de rekening van 80,92 euro zodra mijn salaris van september er is. Wel veel geld voor een A4'tje met gebreken...

Frits Bom mag geen leningen meer aanprijzen in spotjes van Becam-kredieten op televisie. Dat heeft de Reclame Code Commissie dinsdag bepaald.

In de spotjes maakte Frits Bom als 'leningman' reclame voor Becam-kredieten. De presentator is bekend van programma's als de Vakantieman en de Consumentenman. Bom geniet nog steeds het vertrouwen van het publiek en dat gaat niet samen met de reclameregels, zo oordeelde de commissie.

De commissie concludeerde bovendien dat de studio waar de commercial is opgenomen niet te onderscheiden is van de studio's waar Bom in het verleden zijn consumentenprogramma's presenteerde.

Hoe minder reclame voor leningen, hoe beter.

Ja! Mijn auto is in tweede instantie goedgekeurd. (Zie enkele vorige logs) Kosten: zo'n 185 euro, inclusief onder andere een nieuwe band.

Met een ongeveer even groot bedrag zal ik het nu moeten zien te redden tot de 23e, wanneer het weer Sint Salarius is. Gaat lukken!

Hierbij even een logje om te laten weten dat ik nog wel degelijk leef. Het is even rustig op geldgebied.

Vrijdag wordt mijn auto opnieuw gekeurd en wat dat gaat kosten zal duidelijk maken hoe ik de rest van de maand doorkom.

Stay tuned!

Dankzij een binnengekomen afschrift van mijn vrienden van de Postbank kan ik een nieuwe tussenstand laten noteren. Je vindt 'm links in de Schuldenmeter. Ten opzichte van augustus is er welgeteld 171,51 euro af. Aan rente was ik deze maand 89,70 kwijt.

De Postbank vermeldt altijd trouw hoe lang het nog duurt voordat alles is afgelost, waarbij ze er vanuit gaan dat ik geen extra aflossingen doe. De bank zegt maart 2015. En ondertussen maar rente plukken zeker! Ik zeg: zo lang gaat het mooi níet duren.

Dat is nou de kracht van Schuldige... grrr.

Na de negatieve logs over de perikelen rond mijn auto is het op de eerste dag van de nieuwe maand tijd voor iets positiefs. Deze weblog bestaat nu een maand en dat betekent eveneens dat ik nu precies een maand niet gerookt heb!

Maar nog veel interessanter vindt Schuldige het om uit te rekenen wat dat hem bespaard heeft: 142,60 euro. En dan hebben we het nog niet eens over die 775 sigaretten die niet tot as zijn wedergekeerd...

Met recht een opkikker!